Mislukte pastéis de nata

We hebben altijd sterk de neiging om alles dat goed gaat op social media te zetten. Maar vandaag, op deze regenachtige Sint Maarten,  maak ik maar eens een uitzondering: een halve ochtend bezigheidstherapie in de keuken heeft me deze mislukte pastéis de nata (spreek uit pas-teiz de naata) opgeleverd: Balen en geen idee wat er mis…

Piódão: leistenendorpje in de bergen

Vorig jaar hebben we in juni Cinque Terre (Italië) bezocht. Ik moest er meteen aan denken toen we begin mei – na een uur rijden door verbrand gebied – eindelijk Piódão zagen liggen. Zo kleurrijk als de dorpjes van Cinque Terre zijn, zo grauw en grijs is Piódão (spreek uit pie-oh-daumg). Wat een verademing in vergelijking…

Een veld vol lupineboontjes

Wat ben ik toch een stadse juffer. Ik heb geen seconde nagedacht over waar tremoços vandaan komen. Ik weet niet beter of ze liggen, gelig, te glanzen in schaaltjes bij feestjes en in horecagelegenheden. Het is dus niet gek dat ik me geen raad weet met de keiharde droge bonen die door de buurman in mijn hand…

Zin in Portugal bestaat 3 jaar!

Drie jaar alweer. Wat vliegt de tijd. Nog elke dag poppen nieuwe beeldverhalen in me op. Gelukkig maar, ik ben nog lang niet uitgeschreven over het prachtige Portugal! Neem nou zo’n dag als gisteren. Weer twee nieuwe aanbevelingswaardige eetgelegenheden ontdekt. We zijn gaan lunchen bij Afinidades, op de top van het marktplein in Caldas da Rainha. Er…

Een regenachtige dag met een gouden randje

Het is hondenweer. Ja, ook in Portugal kan het regenen. En behoorlijk, als je pech hebt! De toeristen die deze week de tocht naar het westen van het Iberisch schiereiland hebben ondernomen, zien een overwegend grijze lucht. Maar hé, bij de houtkachel is het gezellig. En terwijl de regen op het dak klettert, zitten wij…

Huisdieren in restaurants

Op 9 februari heeft het Portugese parlement een wet aangenomen die het toestaat dat gezelschapsdieren vanaf mei 2018 restaurants in mogen. Voor de duidelijkheid: de wet wordt door alle partijen ondersteund en is unaniem aangenomen. “Alsof ze niet iets beters te doen hebben“, brommen tegenstanders. Restauranteigenaren bepalen zelf of ze eraan meedoen. Dit kunnen ze aangeven door middel van een bordje op de deur. Daarnaast horen…

Leef: biologische koffie voor 75 cent

Bijzonder! Er staat LEEF met koeienletters op de ramen. Een meisje uit de bediening komt naar buiten, omdat ik verbaasd naar het raam sta te staren. “Leef is Nederlands, mevrouw! Het betekent ‘vive’ in het Portugees”. Joh!   Motto:  leef your life! Dapper hoor, om een zaak met zo een exotische naam te beginnen. Achter…

Romantisch overnachten in Gemieira

Wat voel ik me plomp. Zit ik hier in mijn sjofele wandelkleren aan een tafel waar een kroonluchter boven hangt en die voor een prinses gedekt lijkt. Mijn fluorescerende roze sportbeha piept een beetje uit mijn topje (ook dat nog). Dit is een plek voor een zwoele zomerjurk. Gemiste kans. Maar oh, wat is het…

Noord-Portugal: wandelen in de bergen en fietsen langs rivieroevers

Zijn ‘Be positive!’ werkt aanstekelijk. Maar één ding doe ik niet meer: hem geloven als hij zegt dat het moeilijkste stuk al geweest is. Onze gids in het noorden van Portugal is Hugo Marques van Portugal A2Z Walking  & Biking , een relaxte buitensporter. Hij stimuleert ons op een vriendelijke manier om te blijven genieten als er…

Saramago, de schrijvende veldbloem

Bij Saramago denk je aan José Saramago, de enige Portugese schrijver die de Nobelprijs van de Literatuur heeft gewonnen. Ik ben geen uitgesproken fan van deze schrijver. Saramago heeft een hekel aan interpunctie. Hierdoor zijn de zinnen soms zo lang  dat een gewone sterveling (ik dus) volledig de draad kwijt raakt. Maar zijn Memorial do Convento…

Naar restaurant WOK ONE met een jarige van 77

Zevenenzeventig! Mijn enige tante hier is zevenenzeventig geworden. Ze vertelt vol overgave dat haar vader, mijn opa, destijds geen enkele vroedvrouw zo ver heeft kunnen krijgen om de bevalling te begeleiden. Twee jaar eerder is het namelijk vreselijk mis gegaan. De geboorte van mijn vader verloopt zo rampzalig dat de net gebaard hebbende vrouw op sterven ligt en het jongetje…

Citroengemberthee

“Ben je in Lissabon geweest?” zegt iemand die me flink hoort kuchen. “Daar heerst griep. Een epidemie, ik heb het op de tv gezien!” Nou inderdaad! Proefondervindelijk kan ik vaststellen dat het uitje naar de hoofdstad op 27 en 28 december me een week bedrust heeft opgeleverd. Inclusief rauwe keel, rare kuch en koorts. Praten is…

Lissabon: eettentjes in oude markthallen

Time Out Market in de Mercado da Ribeira Duidelijk hip en happening. Zelfs op een doordeweekse avond eind december. Als we rond half acht bij de Time Out Market in de oude markthallen van de Mercado da Ribeira arriveren, zien we weinig vrije plekken en veel mensen in rijen bij de populaire eettentjes.   Een…

Heerlijk geurende sinaasappelcake

We hebben al zó vaak een sinaasappelcake van onze buurman Rui gekregen. Meestal warm, nét uit de oven. Maar sommigen vinden de cake een dag later juist het lekkerst. Hij maakt er altijd een ronde cake van. Ik kan in de kast  geen vorm met een gat in het midden vinden, dus mijn variatie is een…

Kaalnekje en de negen heksen

Steeds meer heb ik het met haar te doen: ons Kaalnekje. De rest van het kippenbestand, gezegend met een dos veren in de nek, pruimt haar voor geen meter. Toen haar kaalnekkerige zus nog leefde, was die haar steun en toeverlaat. Maar zuslief is door haar poten gezakt. Een kip die hier een natuurlijke dood…

Thee en ananas op de Azoren

Al jaren drink ik het liefst groene thee van de Azoren, die gelukkig ook in Portugal continentaal in speciale delicatessenwinkeltjes te vinden is. Theemerk Hysson Gorreana Op het eiland São Miguel kun je de uitgestrekte theeplantage in het plaatsje Gorreana bezoeken. Voor theeleuten een must en voor wie van industrieel erfgoed houdt ook. Met oude…

Kippenhokdrama

Ik eet hier elke dag een ei. Vaak gaan mijn gedachten dan terug naar mijn oma. Niet aan mijn Portugese oma, maar aan mijn Duitse, de moeder van mijn moeder. De oma die ons haar geboortejaar leerde door dat jaar te linken aan de ondergang van de Titanic. Twee wereldoorlogen overleefd, vijf kinderen gebaard en altijd intens van…

Hoera: Zin in Portugal bestaat één jaar!

De negenendertig blogposts hebben het afgelopen jaar kunnen rekenen op ruim 15.000 bezichtigingen. En de facebookpagina heeft inmiddels meer dan 400 vrienden. Wauw! Reden voor een feestje. Opvallend is dat posts die over eten gaan razend populair zijn. Veel bezoekers hebben de blogpost ‘Waar gaan we eten als we in Caldas da Rainha of Foz do…

Pastéis de Belém

Onlangs heb ik op een dag zes Pastéis de Belém op. Calorietechnisch erg onverstandig, maar oh, wat lekker. Vooral de eerste vier, die waren nog warm van binnen! Zo ontzettend vaak kom ik niet meer in Belém, de wijk in Lissabon waar je het Jerónimosklooster, de Torre de Belém en het Padrão dos Descobrimentos (Ontdekkingsreizenmonument)…

Het project knolselderij

In de webpost ‘Knollen, kruiden en lavendel’ van mei 2015 heb ik geschreven over de knolselderijen waarmee we met kerst weer erwtensoep hoopten te maken. Welnu, het project knolselderij is…. mislukt. Dus, net als de voorgaande jaren betekende dit dat de knolselderij voor ons kerstmaal uit Nederland diende komen. Maar er was enige troost: de kleine knolletjes die…

In een notendop

“Het wordt tijd om naar de notenboom te gaan,” zei mijn tante onlangs. “We zijn eigenlijk al veel te laat.” We dalen dezelfde middag nog af naar de boom en beginnen met rapen. De noten zitten in een vies omhulsel, dat onze handen zwart kleurt. Stom eigenlijk. Nooit bij stilgestaan dat je noten uit een omhulsel moet…

Tremoços: lupineboontjes als snack

Als je voortaan een schaaltje gele boontjes naast je glas bier ziet verschijnen, dan weet je: dat zijn ‘tremoços‘ (lupineboontjes). Veel Portugezen kopen bij een kraampje op straat of op de markt deze ‘tremoços‘ om al wandelend gedachteloos op te peuzelen. Of ze staan aan de bar in een café te praten met een schaaltje onder handbereik….

Prima nagerecht: maçã assada, een in de oven gegaarde appel!

Het nagerecht “Maçã assada” kun je in veel restaurants bestellen. Makkelijk van tevoren te bereiden en prima koud te serveren (alhoewel ik ze warm lekkerder vind). Bovendien is het gerecht niet al te arbeidsintensief. En appels zijn er aan de Costa de Prata in overvloed. Daar zijn de talloze boomgaarden met appels als je meer het…

Mijn tweekleurige stoofpeertjes met rode Port

Aan de Portugese Zilverkust verschijnen steeds meer appel- en peergaarden. Veel boeren zijn de laatste jaren overgestapt naar het telen van peren: de in Portugal beroemde ‘Pêra Rocha’. Nu betekent ‘rocha’ rots. Dus je zou de peer gemakshalve de ‘Rotspeer’ kunnen noemen. Je denkt dan meteen aan een peer die wellicht in een rots groeit of…