Lusitanos: Portugese paarden

Onder de platanen van het oude Parque Dom Carlos in Caldas da Rainha is jaarlijks begin mei een paardenfestival (met de nodige foodtrucks voor de onvermijdelijke versnaperingen): Oeste Lusitano. Ik ben dol op dit stadspark met een bijna negentiende eeuws filmisch decor. Het is ook zo fijn dat hier weinig verandert. Als kind werden we uit…

Inburgeren met Hélder Reis

Mijn moeder zou met vlag en wimpel door een Portugese inburgeringstest komen: ze spreekt een aardig woordje Portugees, in de keuken staat de hele dag de televisie aan, en veel belangrijker, ze volgt de voetbalcompetitie op de voet. Sterker nog: ze belt me geregeld ’s avonds met de mededeling dat ik de tv beslist aan…

Oude kurkeiken

Een kurkeik mag je niet kappen. En onze buren weten dat inmiddels maar al te goed. Ze hebben laatst een eucalyptusbos laten kappen. Tussen de eucalyptussen bleken wat kurkeiken te staan. Nu zitten ze met de gebakken peren: voor het kappen van een kurkeik moet je een vergunning aanvragen. Kurkeiken zijn beschermde bomen. Het gevolg:…

Een veld vol lupineboontjes

Wat ben ik toch een stadse juffer. Ik heb geen seconde nagedacht over waar tremoços vandaan komen. Ik weet niet beter of ze liggen, gelig, te glanzen in schaaltjes bij feestjes en in horecagelegenheden. Het is dus niet gek dat ik me geen raad weet met de keiharde droge bonen die door de buurman in mijn hand…

Oude meuk of hartstikke vintage?

Ik stam uit een familie die werkelijk alles bewaart. Sterker nog: we denken ook dingen die door onze medemensen voor de schroot bestemd zijn beslist nodig te hebben. Oud vuil langs de weg? Ik moet me altijd bedwingen niet te kijken of er iets bruikbaars tussen zit. Mijn vader heeft van ons allen de grootste tik…

Frans Jozef Maria Henrique, de grijze panter

Het heeft even geduurd voor ik het op kon schrijven: Douro, de prachtige gouden hond uit het asiel is dood. Heb je gemist hoe ik tijdens een wandeltocht verliefd word op een statige – maar zwaar mishandelde en mensenschuwe – hond? Lees dan de blogpost: Aan de wandel. Een noodlottig ongeval Drie weken nadat Douro…

Fado, Fátima, Futebol en…Feyenoord?

Salazar zijn bewind zou op drie pijlers zijn gestoeld: “Fado, Fátima e Futebol“. De vaderlandsliefde van menig Portugese senior is nog steeds doordrenkt met deze drie waarden. En eigenlijk die van hun kinderen en kleinkinderen ook. Ik kan er ook wat van: geen kwaad woord over Portugal. Dit terwijl ik toch echt stevige Nederlandse roots…

Aan de wandel

Het is hier echt een hype: wandelen. Artsen adviseren steeds: meer bewegen, ga toch wandelen! En het lukt: ze krijgen tegenwoordig hele gezinnen op zondag en na het avondeten aan de wandel. Elk weekend is er wel ergens een dorpsvereniging in onze buurt die een wandeltocht door de heuvels, aan de kust of langs bezienswaardigheden in de stad…

Saramago, de schrijvende veldbloem

Bij Saramago denk je aan José Saramago, de enige Portugese schrijver die de Nobelprijs van de Literatuur heeft gewonnen. Ik ben geen uitgesproken fan van deze schrijver. Saramago heeft een hekel aan interpunctie. Hierdoor zijn de zinnen soms zo lang  dat een gewone sterveling (ik dus) volledig de draad kwijt raakt. Maar zijn Memorial do Convento…

Zin in Portugal bestaat ruim twee jaar!

Jawel twee jaar. Toen ik februari 2015 begon, had ik niet verwacht dat mijn blog tegen de 49.000 bezichtigingen zou trekken. Met stip op 1 blijft de blogpost over een makkelijk recept voor het maken van een pastel de nata. Veel gelezen is ook de blogpost over de tolwegen in Portugal. Dat kan ik me enigszins…