World Cartoon Festival in Caldas da Rainha

De dag begint met geroffel op het dak. Regen! Zo, dat scheelt meteen in mijn ochtendritueel : ik hoef de tuin niet te bewateren. Voor wie het zich afvraagt, waarom het in de streek rondom Caldas da Rainha zo groen is : dat komt doordat het hier óók wel eens regent. Daarnaast zijn de ochtenden…

Temperatuur en vuur

Het is warm in Portugal. Uitzonderlijk warm zelfs. We hebben in ons geheugen moeten graven en kunnen ons herinneren dat we jaren geleden mijn Hollandse nichtje met de auto naar het vliegveld in Lissabon brachten en dat er buiten een straalkachelwind was (woorden van mijn man die destijds even zijn arm uit het raam had…

Red de 2 pauwen uit het park!

Blijkbaar ben ik niet de enige die enorm aan de pauwen uit het lieflijke stadspark van Caldas da Rainha gehecht is. Van de week verscheen er een bericht op socials van de deelgemeente Nossa Senhora do Pópulo, Coto e São Gregório (een hele mond vol, maar het park valt onder deze deelgemeente) dat er bewoners…

Zingen voor Oekraïne

Terwijl de blauwe regen uitloopt en het voorjaarszonnetje schijnt, wordt er in Portugal op verschillende manieren aandacht aan de oorlog in de Oekraïne besteed. Nieuws uit de Oekraïne overheerst op tv. Ik was vanmorgen nog niet binnen bij de nagelstyliste of ze verzuchtte ‘Saímos do covid, entramos numa guerra‘ : Zijn we uit covid, belanden…

Buitenlanders in Portugal

Tegen de tijd dat de appels en peren geoogst gaan worden, valt het echt op: dát zijn vast geen Portugezen die met een tulband op het fruit van de bomen plukken. Tel daarbij op dat er in pakweg 10 jaar bij ons in de omgeving talloze Bed & Breakfasts door buitenlanders, veelal Nederlanders, zijn opgestart…

Beeldentuin revisited

Eigenlijk waren we van plan om de rotsen bij Peniche te bewonderen, maar een paar kilometer voor Peniche zien we op deze januaridag de zon ineens niet meer en rijden we de dikke mist in. Wonderlijk, want in Caldas da Rainha zaten we een kwartier eerder nog volop in de zon op het terras van…

Grata: dankbaar

Zaterdagmorgen ben ik op zoek gegaan naar een rolstoel. Mijn moeder is van haar fiets geduveld en heeft zich lelijk bezeerd. Ze kan nauwelijks lopen. Ondertussen is haar straat wéér opengebroken. Geen idee waarom, maar het asfalt hebben ze er voor de tigste keer afgepeuterd. Ze zijn nu al een jaar bezig met openbreken en…

Herfstbladeren en kerstverlichting

Terwijl de bomen in het park prachtig kleuren, wordt in de stad de kerstverlichting opgehangen. Ik zie mannen druk in de weer met een reusachtige kerstbal op de oude vismarkt. Zodra ik mijn mobiel pak om een foto van hun werkzaamheden te maken, grappen ze ” Leuk we komen op Facebook “. Op het moment…

Suikerzakjes in de strijd tegen obesitas en meer Portugal weetjes

Plastic doppen Ik kan me zo voorstellen dat een plastic waterfles vol plastic doppen aan een hek je wenkbrauwen doen fronsen. Maar deze mensen zijn goed bezig! Voor het goede doel spaar je hier doppen. In kleine buurtwinkels vind je de collectepunten. Zij weten waar de doppen ingeleverd moeten worden. Uit de opbrengst krijgen humanitaire…

Eindelijk vakantie!

Met een kat op schoot in de vroege morgenzon een nieuw bericht voor zininportugal.com op je telefoon tikken is geen goed idee. Maar ja, Maria ligt in diepe slaap en je wilt geen priemende blauwe ogen op je gericht krijgen die duidelijk maken dat je vooral stil moet zitten, want madame wil nu rustig kunnen…

De min van mijn vader

Er verschijnt altijd een glimlach op mijn gezicht als ik weer eens oog in oog sta met de reusachtige min van Bordallo Pinheiro. In het centrum van het oude kuuroord Caldas da Rainha staan overal uitvergrote replica’s van figuren uit de negentiende eeuw, die keramiekkunstenaar Bordallo Pinheiro (1846-1905) ooit als miniatuurkarikatuurbeeldjes heeft ontworpen. Ook hangen…

Waar gaan we eten als we in Caldas da Rainha zijn?

Voor de oktober 2021 update met nóg meer restaurants ga je naar Caldas da Rainha: uitjes en uit eten! Wat maak ik ontstellend veel foto’s van eten. Voor dit beeldverhaal zocht ik ‘eventjes’ naar plaatjes van de uitspanningen waar we wel eens neerstrijken om een maaltijd te nuttigen of een kop koffie te drinken. Tot…

Een mooi begin, behalve voor de kat!

Feliz Ano Novo! Sommige jaren eindigen leuk en beginnen nog beter. De overgang van 2019 naar 2020 valt in die categorie! Van het ene feest naar het andere Aan het eind van het jaar vieren we altijd onze trouwdag. Dus eigenlijk rollen we van het ene feest (kerst), via het andere (trouwdag), richting de klapper…

Joana Vasconcelos in de Kunsthal

Voor vrijdag 19 juli had ik een uitnodiging om aanwezig te zijn bij de (pers)presentatie van het werk van Joana Vasconcelos in de Kunsthal Rotterdam. Helaas lukte het door andere verplichtingen niet en daar had ik zwaar de pest over in. Jammer, bijzonder jammer, want wat had ik graag de hand van deze kunstenares geschud. Aan de andere kant, misschien was het…

Cartoons in Caldas da Rainha

Voor wie vandaag niet naar het strand gaat: tover een glimlach op je gezicht door naar het culturele centrum in het oude stadje Caldas da Rainha te gaan. Daar vind je tot 28 juli drie verdiepingen vol cartoons die in bladen over de hele wereld zijn verschenen. Elk jaar organiseert dit charmante eeuwenoude provinciestadje tachtig…

Het is carnaval en er is er één jarig!

Het is me vandaag aardig gelukt om de twee oudsten van de familie de dag door te loodsen zonder dat er een onvertogen woord gevallen is. Dat loopt wel eens anders. Soms zit ik binnen een halve minuut tussen twee kijvende dames op leeftijd. Alleen al een ‘Hoe gaat het?’ van mijn moeder en een…

Delft in Portugal

Ik schaam me diep. Al jaren loop ik geregeld de tuin van het Museu de Cerâmica van Caldas da Rainha binnen en altijd laat ik het chaletje, waarin het museum gevestigd is, links liggen. Ik heb het ooit eens bezocht en vond er toen weinig aan. Maar elke keer weer verbaas ik me over de…

Syrische vluchtelingen in Portugal

In de krant Público van vrijdag 16 november staat een artikel over hoe moeilijk het is om als vluchteling in Portugal het hoofd boven water te houden. Ik heb me serieus afgevraagd waarom vluchtelingen niet massaal Portugal verkiezen boven een leven in het doorgaans koude Noord-Europa. Na het lezen van het artikel begrijp ik wel waarom. Even de feiten op…

Mislukte pastéis de nata

We hebben altijd sterk de neiging om alles dat goed gaat op social media te zetten. Maar vandaag, op deze regenachtige Sint Maarten,  maak ik maar eens een uitzondering: een halve ochtend bezigheidstherapie in de keuken heeft me deze mislukte pastéis de nata (spreek uit pas-teiz de naata) opgeleverd: Balen en geen idee wat er mis…

Tegeltje, tegeltje aan de wand

In de Volkskrant lees ik altijd op zaterdag met veel plezier de rubriek “Oog voor Detail” waarin Wieteke van Zeil opmerkelijke hoekjes en details op oude meesterweken bespreekt: een hangertje aan een rok, pompeuze schoenen, een aparte duvel, eten op tafel. Het zijn maar enkele voorbeelden. Geïnspireerd door deze manier van kijken, ben ik onlangs voor de tweede keer – in…

In de ban van de Heilige Antonius

Ik ben nooit iets kwijt. Ten minste, niet voor lang. Ik vind altijd alles rap terug. Van mijn moeder heb ik namelijk geleerd meteen de Heilige Antonius aan te roepen: “Heilige Antonius, goede vrind, maak dat ik mijn ….. vind!” Of het werkt? Nou, reken maar. Zo heb ik ooit in een van de containers bij…

Lusitanos: Portugese paarden

Onder de platanen van het oude Parque Dom Carlos in Caldas da Rainha is jaarlijks begin mei een paardenfestival (met de nodige foodtrucks voor de onvermijdelijke versnaperingen): Oeste Lusitano. Ik ben dol op dit stadspark met een bijna negentiende eeuws filmisch decor. Het is ook zo fijn dat hier weinig verandert. Als kind werden we uit…

Een dure regenbui

Het zit ons nog steeds niet helemaal lekker. En tante Tia al helemaal niet. Ze beweert tot op de dag van vandaag dat we een goedkopere versie van de paraplu die ze ons heeft uitgeleend hebben teruggegeven. Zondagmorgen: Santana, vaste prik! Op zondagmorgen gaan we naar Santana, de onvolprezen boerenmarkt op de grens van Benedita en…

In de voetsporen van Ramalho Ortigão

Al dik een jaar jaar sleep ik een boek uit het jaar 1900 met rode, deels leren, kaft heen en weer tussen Nederland en Portugal. Ruim een jaar geleden heb ik het boek A Hollanda (ja, met twee ‘ellen’!) van de reislustige negentiende eeuwse schrijver Ramalho Ortigão in de Rua Garrett (Lissabon) gevonden. Al eerder…