Zingen voor Oekraïne

Terwijl de blauwe regen uitloopt en het voorjaarszonnetje schijnt, wordt er in Portugal op verschillende manieren aandacht aan de oorlog in de Oekraïne besteed. Nieuws uit de Oekraïne overheerst op tv. Ik was vanmorgen nog niet binnen bij de nagelstyliste of ze verzuchtte ‘Saímos do covid, entramos numa guerra‘ : Zijn we uit covid, belanden we in een oorlog.

Ook hier merken we de gevolgen. Maandag gaat de diesel met 14,5 cent omhoog en de benzine met 8. Van vrienden hoorden we dat ze gisteren één uur in de rij hebben gestaan om te tanken, want met deze prijsstijgingen in het vooruitzicht zijn velen naar de goedkopere benzinepompen gesneld. Ondertussen zijn sommigen bang dat door de run op de pompen van het weekend de voorraad opraakt en het weer even duurt voordat alles bevoorraad is.

Voor wie het minimumloon verdient, is deze verhoging een flinke hap uit het gezinsbudget. Mijn vriendelijke nagelstyliste denkt er nu over om een elektrische step te kopen.

Deze prijzen, die al hoog waren, zijn passé.

Overal schieten initiatieven om de Oekraïners te helpen als paddestoelen uit de grond. In Portugal leven veel Oekraïners. Veel mannen zijn begin 21e eeuw naar Portugal gekomen om in de bouw te helpen toen Portugal booming was en de Portugezen zelf liever ander emplooi zochten. Na de gezinshereniging zijn hun vrouwen veelal als kapsters en nagelstylistes aan het werk gegaan. Lees mijn beeldverhaal Als je haar maar goed zit maar eens.

Ook in Caldas da Rainha zijn we in de weer om de Oekraïners te helpen. Op verschillende plekken kun je hulpgoederen inleveren.


Duizend scholieren van de middelbare school hebben zich deze week solidair getoond (bron Gazeta das Caldas)

Mensen hangen geel en blauw aan hun balkon en jongeren (in traditionele studentenkledij) staan in het centrum te zingen om geld op te halen. Ik kreeg een flinke brok in mijn keel van de tuna académica. Mensen deden geld in hun pet en brachten zakken vol levensmiddelen naar deze band.

In het midden staan zakken met levensmiddelen die op de lijst staan. Mensen gaan langs de Pingo Doce om vervolgens de spullen bij de tuna académica af te geven.

Bij de deelgemeentes kunnen de hulpgoederen ingeleverd worden ⬇️

Dit is het verzamelpunt in de Bairro da Ponte in Caldas da Rainha ⬆️

Er staat al aardig wat!

Bordallo Pinheiro op een garagedeur tegenover het verzamelpunt lijkt ook iedereen op te roepen om solidair te zijn. Hoe toevallig 🙂.

In de categorie klein leed

Voor ons best schokkend, maar op wereldniveau natuurlijk van geen enkele nieuwswaarde : Lara, de kat die we nog niet eens zo lang geleden spontaan aan een restaurantbezoek hebben overgehouden, is verdwenen. Dezelfde dag waarop we ’s morgens constateerden dat een van onze kippen doodgebeten in het kippenhok lag, is Lara niet meer thuis verschenen. We hebben werkelijk geen idee. Behalve dat we vrezen dat dit zachtaardige poesje niet opgewassen was tegen de ‘gatos bravos’ die hier onlangs zijn gesignaleerd.

Geen partij voor onze katten 😥. Maria en Frans zijn erg waakzaam en schichtiger dan gebruikelijk.

Arme Lara 😥


Ondertussen hebben de andere twee katten een speciale liefde voor konijnen ontwikkeld. Op nieuwjaarsdag heb ik nog lang op mijn knieën gelegen om een doodsbang konijn uit de klauwen van Frans en Maria te redden. Dat konijntje heeft het gelukkig overleefd. Die van gisteren was minder fortuinlijk, helaas. En heel eerlijk : Frans was onder geen beding van plan om het dode konijn af te staan en ik kan jullie verzekeren dat ik dan bang ben voor deze viervoeter, want Frans verandert in een grommende grijze panter die je aanvliegt als iets hem niet zint.

Zodra ’s avonds de kachel aangaat, zijn ze er als de kippen bij.
Boek ‘Wij willen hier geen avonturiers’ van Elco Lenstra is trouwens aanrader voor als je van familiegeschiedenissen houdt.
Tegenwoordig vast prik in de ochtend: ons bewegend tapijtje. Klik maar even op de driehoek midden op de foto…

Sportnieuws


En voor wie in de tsunami van niet zulk opbeurend nieuws de eindstand van de rugbywedstrijd tussen Portugal en Nederland heeft gemist : het is 59-3 geworden! 59-3… Voor Portugal wel te verstaan.

Als deze twee dames met oranje attributen op de tribune nu wat harder hadden gejuicht en wat minder op mobieltje hadden gezeten was het vast geen 59-3 geworden, hè mama!🤣.

Voor wie zich afvraagt waarom er hier bussen rondrijden met ‘Obrigado João’ : Portugal heeft sinds Joaquim Agostinho weer eens een wielrenner van wereldformaat en hij komt uit Caldas da Rainha! Bij zijn ochtendtraining rijdt hij wel eens onder langs bij Matoeira.

Geen beeldverhaal van Zin in Portugal meer missen? Tik je e-mailadres bij de volgknop in. De volgende beeldverhalen verschijnen dan meteen in je inbox.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s