De herstellende kracht van de natuur

Een jaar geleden schreef ik over de brand die flink heeft huisgehouden aan de kust zo’n tachtig kilometer boven Lissabon. Op 15 oktober 2017 is het bal: droogte, veel wind en vuur zijn een voedingsbodem voor ellende. Een eeuwenoud oerbos gaat in rook op, net als een flink stuk langs de kust tussen Foz do Arelho…

Lagoa de Óbidos: watersporters opgelet!

De enorme lagune van Óbidos met aan de ene kant het strand van Foz do Arelho en aan de andere kant het strand van Bom Sucesso is zomer en winter een geliefd oord om te ontspannen. Zand en zeewater in overvloed. De lagune valt in twee gemeentes: Óbidos en Caldas da Rainha. Om van de…

Naar restaurant WOK ONE met een jarige van 77

Zevenenzeventig! Mijn enige tante hier is zevenenzeventig geworden. Ze vertelt vol overgave dat haar vader, mijn opa, destijds geen enkele vroedvrouw zo ver heeft kunnen krijgen om de bevalling te begeleiden. Twee jaar eerder is het namelijk vreselijk mis gegaan. De geboorte van mijn vader verloopt zo rampzalig dat de net gebaard hebbende vrouw op sterven ligt en het jongetje…

Tolwegen in Portugal

Van Nederland naar Portugal is een aardig eindje rijden.  Zo’n veertig jaar geleden deden we ruim vier of vijf dagen over deze 2300 kilometer. Mijn ouders reden bovendien eind jaren zestig vanuit Nederland eerst naar Barcelona om daar Josefina, een Spaanse boezemvriendin en peettante van mijn zusje, op te pikken. Vervolgens tuften ze dwars door Spanje naar Portugal, waar…

Surf en strand

Foz do Arelho Even naar Foz do Arelho koffie drinken. Heerlijk zo’n strand in de buurt van onze familieboerderij aan de Costa de Prata (Zilverkust)! Het jaargetijde maakt totaal niet uit: Foz is altijd prachtig. Foz betekent trouwens ‘monding’ en verwijst in dit geval naar de opening waar de lagune van Obidos en de zee elkaar…

Waar is de dode?

“Waar is de dode?”, vraagt de begrafenisondernemer. “Eh, de dode leeft nog en informeert naar de prijs van zijn crematie”, antwoord ik een beetje beduusd. Typisch iets voor mijn vader, mij op pad sturen voor een vergelijkend warenonderzoek naar de prijzen van crematies. Tot onze grote ergernis is hij niet van plan om in een van…

Afrikaanse beelden in Buddha Eden

In mei 2015 heb ik geschreven over Buddha Eden/Quinta dos Loridos in Bombarral, de wonderlijke tuin van een van de rijkste mannen van Portugal, Joe Berardo. Hij is na de vernietiging door de taliban van de enorme Boeddha-beelden in Afghanistan (Bamyan) begonnen met het oprichten van een ‘vredestuin’. In de beginjaren van Buddha Eden luisterde de tuin naar…

Als je haar maar goed zit

Wat doe je op een bloedhete zomerdag? Dan ga je naar het strand. Of naar de kapper. Daar heb je in ieder geval voldoende schaduw. Blijkbaar ben ik niet de enige die verkoeling bij de kapper zoekt, want de kapper waar ik altijd heen ga, heeft pas over een paar dagen plek. Mijn moeder oppert of…

Naar Fátima met een handleiding voor pelgrims uit 1929

Fátima, de een noemt het hier thuis ‘je reinste volksverlakkerij’, de ander wil erheen om te bidden voor een been dat kuren vertoont. Fátima. Ach, baat het niet, schaadt het niet. Bovendien kan een beetje bezinning op zijn tijd geen kwaad. Voordat we op pad gaan, zoek ik in het familiearchief de doos waar Fátima op staat….

Kaalnekje en de negen heksen

Steeds meer heb ik het met haar te doen: ons Kaalnekje. De rest van het kippenbestand, gezegend met een dos veren in de nek, pruimt haar voor geen meter. Toen haar kaalnekkerige zus nog leefde, was die haar steun en toeverlaat. Maar zuslief is door haar poten gezakt. Een kip die hier een natuurlijke dood…

Piemels spotten in Caldas da Rainha

Altijd leuk: met vers ingevlogen vrienden een tochtje door Caldas da Rainha ondernemen en blijven dralen bij bepaalde etalages. En dan afwachten of ze het doorhebben. “Maar dat is toch een….piemel?” Precies! En niet eens zo’n kleintje ook. Het mannelijke geslachtsorgaan doet hier de creativiteit hevig prikkelen: likeur in een flinke jongen, mierzoete piemels waar…

Lofzang op Caldas da Rainha

Ik hoor iedereen altijd over Óbidos. Natuurlijk, het pittoreske vestigingstadje zo’n tachtig kilometer ten noorden van Lissabon is een pareltje. Een toeristisch pareltje, dat wel. In de zomer droppen touroperators busladingen bezoekers van over de hele wereld op het parkeerterrein bij het oude aquaduct. De stroom vakantiegangers loopt meestal gestaag richting de toegangspoort. Onze mazzel…

Thee en ananas op de Azoren

Al jaren drink ik het liefst groene thee van de Azoren, die gelukkig ook in Portugal continentaal in speciale delicatessenwinkeltjes te vinden is. Theemerk Hysson Gorreana Op het eiland São Miguel kun je de uitgestrekte theeplantage in het plaatsje Gorreana bezoeken. Voor theeleuten een must en voor wie van industrieel erfgoed houdt ook. Met oude…

Vier jaar lagere school en heel slim

Mijn tante Maria kan het zich nog goed herinneren: de dag in 1948 waarop de ‘nieuwe school’ werd geopend. Op glanzende lakschoenen en met een grote witte strik in haar ravenzwarte dikke haar mocht zij de schaar voor het doorknippen van het lint overhandigen. Geen wonder dat Maria deze eer te beurt viel. Haar ouders hadden…

Hoera: Zin in Portugal bestaat één jaar!

De negenendertig blogposts hebben het afgelopen jaar kunnen rekenen op ruim 15.000 bezichtigingen. En de facebookpagina heeft inmiddels meer dan 400 vrienden. Wauw! Reden voor een feestje. Opvallend is dat posts die over eten gaan razend populair zijn. Veel bezoekers hebben de blogpost ‘Waar gaan we eten als we in Caldas da Rainha of Foz do…

Pastéis de Belém

Onlangs heb ik op een dag zes Pastéis de Belém op. Calorietechnisch erg onverstandig, maar oh, wat lekker. Vooral de eerste vier, die waren nog warm van binnen! Zo ontzettend vaak kom ik niet meer in Belém, de wijk in Lissabon waar je het Jerónimosklooster, de Torre de Belém en het Padrão dos Descobrimentos (Ontdekkingsreizenmonument)…

Het project knolselderij

In de webpost ‘Knollen, kruiden en lavendel’ van mei 2015 heb ik geschreven over de knolselderijen waarmee we met kerst weer erwtensoep hoopten te maken. Welnu, het project knolselderij is…. mislukt. Dus, net als de voorgaande jaren betekende dit dat de knolselderij voor ons kerstmaal uit Nederland diende komen. Maar er was enige troost: de kleine knolletjes die…

In een notendop

“Het wordt tijd om naar de notenboom te gaan,” zei mijn tante onlangs. “We zijn eigenlijk al veel te laat.” We dalen dezelfde middag nog af naar de boom en beginnen met rapen. De noten zitten in een vies omhulsel, dat onze handen zwart kleurt. Stom eigenlijk. Nooit bij stilgestaan dat je noten uit een omhulsel moet…

Welke kerstboom gaat het dit jaar winnen?

Zaterdagavond 21 november zijn heel wat inwoners van Caldas da Rainha naar het plein van de kerk, het stadhuis en het tribunaal gekomen. Ze hebben de afgelopen weken gezien hoe een 30 meter hoge kerstboom werd opgetuigd. Om kwart voor zes is het eindelijk zo ver: de lichtjes gaan aan. Net als vorig jaar zijn alle straten…

Kerst in Caldas

Caldas da Rainha is een stadje met een grote streekfunctie. Het heeft een prachtig oud centrum en het lieflijke park. In de decennia na de revolutie hebben stedenbouwkundigen er helaas een potje van gemaakt. Zo zie je tegenwoordig aan de Avenida 1 de Maio torenhoge flats naast kleine woninkjes. En dan ineens is daar het…