Oerbos van Koning Afonso III in rook opgegaan

Ruim zevenhonderd jaar geleden heeft koning Dom Afonso III (1248-1279) bij wat nu Marinha Grande is een bos van ruim 11.000 hectare laten aanplanten. Dom Afonso III en zijn opvolger Dom Dinis (1279-1325) wilden oprukkende duinen stoppen en meteen een groene beschermende strook tussen de zee en het gebied rondom de stad Leiria creëren. Niet zo gek, want tot…

Saramago, de schrijvende veldbloem

Bij Saramago denk je aan José Saramago, de enige Portugese schrijver die de Nobelprijs van de Literatuur heeft gewonnen. Ik ben geen uitgesproken fan van deze schrijver. Saramago heeft een hekel aan interpunctie. Hierdoor zijn de zinnen soms zo lang  dat een gewone sterveling (ik dus) volledig de draad kwijt raakt. Maar zijn Memorial do Convento…

Zin in Portugal bestaat ruim twee jaar!

Jawel twee jaar. Toen ik februari 2015 begon, had ik niet verwacht dat mijn blog tegen de 49.000 bezichtigingen zou trekken. Met stip op 1 blijft de blogpost over een makkelijk recept voor het maken van een pastel de nata. Veel gelezen is ook de blogpost over de tolwegen in Portugal. Dat kan ik me enigszins…

Tolwegen in Portugal

Van Nederland naar Portugal is een aardig eindje rijden.  Zo’n veertig jaar geleden deden we ruim vier of vijf dagen over deze 2300 kilometer. Mijn ouders reden bovendien eind jaren zestig vanuit Nederland eerst naar Barcelona om daar Josefina, een Spaanse boezemvriendin en peettante van mijn zusje, op te pikken. Vervolgens tuften ze dwars door Spanje naar Portugal, waar…

Niet zo maar een Française!

Als iemand het over de Heldere Bron (Fonte Clara) heeft dan is mijn eerste associatie niet een kletterende waterbron maar een stuk land met een eucalyptusbos erop. Van oudsher hebben alle grondstukken in de familie een naam. Ik denk dat niemand de kadastrale nummers kent, wél hun prachtige namen. De meest tot mijn verbeelding sprekende…

Waar is de dode?

“Waar is de dode?”, vraagt de begrafenisondernemer. “Eh, de dode leeft nog en informeert naar de prijs van zijn crematie”, antwoord ik een beetje beduusd. Typisch iets voor mijn vader, mij op pad sturen voor een vergelijkend warenonderzoek naar de prijzen van crematies. Tot onze grote ergernis is hij niet van plan om in een van…

Fado vanuit het hart

Ik word ontzettend vrolijk als ik het laatste nummer van Raquel Tavares hoor. In Meu amor de longe zingt ze op aanstekelijke wijze over haar geliefde die vandaag arriveert : “Mijn liefde van ver komt vandaag om me te zien”. Hoe romantisch is dat? In de videoclip loopt ze en passant door oud Lissabon terwijl…

Naar Fátima met een handleiding voor pelgrims uit 1929

Fátima, de een noemt het hier thuis ‘je reinste volksverlakkerij’, de ander wil erheen om te bidden voor een been dat kuren vertoont. Fátima. Ach, baat het niet, schaadt het niet. Bovendien kan een beetje bezinning op zijn tijd geen kwaad. Voordat we op pad gaan, zoek ik in het familiearchief de doos waar Fátima op staat….

Kaalnekje en de negen heksen

Steeds meer heb ik het met haar te doen: ons Kaalnekje. De rest van het kippenbestand, gezegend met een dos veren in de nek, pruimt haar voor geen meter. Toen haar kaalnekkerige zus nog leefde, was die haar steun en toeverlaat. Maar zuslief is door haar poten gezakt. Een kip die hier een natuurlijke dood…

Waar is dat feestje?

Oh Lord, OS LORDS zijn in aantocht! Ja hoor, de bomen hangen weer vol met aanplakbiljetten voor dorpsfeesten. Elk zichzelf respecterend gehucht heeft uiteraard zo’n feest. En dat betekent: veel eten, een kerkgang en tot diep in de nacht muziek. Berucht zijn OS LORDS. Kilometers ver kun je hun muziek horen, fijn echoënd tegen de berghellingen…

Lofzang op Caldas da Rainha

Ik hoor iedereen altijd over Óbidos. Natuurlijk, het pittoreske vestigingstadje zo’n tachtig kilometer ten noorden van Lissabon is een pareltje. Een toeristisch pareltje, dat wel. In de zomer droppen touroperators busladingen bezoekers van over de hele wereld op het parkeerterrein bij het oude aquaduct. De stroom vakantiegangers loopt meestal gestaag richting de toegangspoort. Onze mazzel…