Inburgeren met Hélder Reis

Mijn moeder zou met vlag en wimpel door een Portugese inburgeringstest komen: ze spreekt een aardig woordje Portugees, in de keuken staat de hele dag de televisie aan, en veel belangrijker, ze volgt de voetbalcompetitie op de voet. Sterker nog: ze belt me geregeld ’s avonds met de mededeling dat ik de tv beslist aan…

April in Portugal

“Het lot heeft in een gril, mij in de maand april, naar het zonnig Portugal gezonden. Ik had niet veel idee, maar heb er voor ons twee, een heerlijk paradijs gevonden.” “En zo is het maar net”, dacht ik meteen bij het horen van deze tekst. Hoe ik hier op kom? Nou, gisteren heb ik…

In de voetsporen van Ramalho Ortigão

Al dik een jaar jaar sleep ik een boek uit het jaar 1900 met rode, deels leren, kaft heen en weer tussen Nederland en Portugal. Ruim een jaar geleden heb ik het boek A Hollanda (ja, met twee ‘ellen’!) van de reislustige negentiende eeuwse schrijver Ramalho Ortigão in de Rua Garrett (Lissabon) gevonden. Al eerder…

Het mooiste liefdesverhaal uit de Portugese geschiedenis

Valentijnsdag 2018. Meteen moet ik denken aan Pedro en Inês de Castro. Zij liggen in Alcobaça begraven. Met de voeten richting elkaar, zodat ze op de Dag des Oordeels weer in elkaars ogen kunnen kijken, net als toen. Hoe romantisch is dat? Overigens, het verhinderde Pedro niet om ondertussen een kind bij een ander te…

Florbela Espanca: een gekwelde dichteres

Buitenechtelijk kind, drie keer getrouwd, twee keer gescheiden, een van de eerste vrouwen die in Portugal aan een universitaire studie begon en jong een eind aan haar aardse bestaan maakte. In een notendop het leven van Florbela Espanca. Een mooie boerin In 1894 wordt Florbela uit een bijzondere verbintenis geboren. Haar vader, antiquair en fotograaf van beroep,…

Een generatie verder: een wereld van verschil!

“Wist je dat vrouwen in Portugal pas na de tweede wereldoorlog kiesrecht hebben gekregen?”, appt ome Jan. Hoe we op het onderwerp komen, geen idee, maar het laat me niet los. Wat is er in een generatie veel veranderd. In absoluut positieve zin. Ik ben zó blij dat jongelui elkaar nu zonder al te veel…

Sintra: vier paleizen!

Ontelbare malen ben ik al in Sintra geweest. Vreemd genoeg ben ik nooit verder gekomen dan het dorp beneden en het Palácio da Pena op de berg. En ja, ook ik heb de heuvel wel eens te voet beklommen. Daar was weinig aan (dik gebladerte verhindert veelal de doorkijk). En het duurde bovendien eindeloos voordat ik boven…

Romeinen in Ponte de Lima

Ik houd wel van een mooi verhaal. En al helemaal als het over de Romeinen gaat! Sinds mijn tijd op het gymnasium gaat mijn hart nog steeds sneller kloppen bij overblijfselen uit het tijdperk van het Imperium Romanum. Samen met een docente Klassieke Talen heb ik het plan om alle sporen van de Romeinen in Portugal in…

Kunst of toch kitsch?

Het is een doornormale zondagmorgenrommelmarkt in de Schilp in Rijswijk. Samen met mijn schoonzus Erna ga ik erheen. Ze woont vlakbij en ik ben er nog nooit geweest. Eerste indruk: veel handelaren en weinig particulieren. In de brei van bergen kleding, schoenen en tafels met kerstversieringen valt mijn oog op twee potten. “Hé”, denk ik,…

Op zondagmorgen voortaan gratis naar een museum. Of toch niet?

Vanaf zondag 2 juli 2017 worden alle nationale musea en monumenten op zon- en feestdagen tot 14.00 uur gratis opengesteld voor publiek. Deze regeling is een uitbreiding op de al bestaande: elke eerste zondag van de maand mocht men al kosteloos naar binnen bij een nationaal museum of monument. In de officiële aankondiging staat echter het volgende: “A…

In het voetspoor van een paar dinosaurussen

Het is eind van de middag als we bij het verlaten Santuário do Cabo Espichel nabij Sesimbra, onder de rook van Lissabon, aankomen. Dit bedevaartsoord uit de vijftiende eeuw is ons vertrekpunt voor een wandeling langs dinosaurussporen. In de late middagzon rijden twee gidsen onze groep van acht personen naar het punt waar je de voetstappen goed kunt…

Graftombes? Welnee!

Tijdens het wandelen in de Serra d’Arga in Noord Portugal doemt ineens een apart huisje op. Het lijkt wel een graftombe. Maar nee, het betreft een opslagplaats voor maïs en graan: een ‘espigueiro’ (spreek uit espiegheeroe). Soajo In het dorpje Soajo tref je er maar liefst vierentwintig bij elkaar. Ze steken prachtig af tegen het omringende…