Tempeliers uit Tomar

We zijn naar Tomar gereisd met een Cantecleer Kunstreisgids: Geschiedenis en kunst van Algarve tot Minho. Deze dertig jaar oude uitgave, die ik hier nog ergens in de kast vond, is minder geschikt voor visueel ingestelden. Mijn nicht Stef merkt al snel droogjes op: “Waar zijn de fancy kleurenfoto’s?” Alles is in grijstinten afgedrukt. Maar…

Een halve dag in Lissabon

Altijd leuk als we vrienden van het vliegveld in Lissabon mogen halen. Kunnen we een paar uur de stad in! Zo rond een uurtje of twaalf arriveren en ergens parkeren: bij een winkelcentrum zoals Vasco da Gama/Estação do Oriente of bij Cidade Universitária – beide plekken zijn niet al te ver van het vliegveld.  En hopla, met de…

In de ban van de Heilige Antonius

Ik ben nooit iets kwijt. Ten minste, niet voor lang. Ik vind altijd alles rap terug. Van mijn moeder heb ik namelijk geleerd meteen de Heilige Antonius aan te roepen: “Heilige Antonius, goede vrind, maak dat ik mijn ….. vind!” Of het werkt? Nou, reken maar. Zo heb ik ooit in een van de containers bij…

Transwhite of hoe vervoer je een motor naar Nederland?

Soms zit je met iets dat van Portugal naar Nederland, of andersom, moet. Toen de TAP nog 23 kilo ruimbagage toestond, zaten onze koffers helemaal vol, boeken naar Portugal, wijn en kaas naar Nederland. Inmiddels laat ik het meestal uit mijn hoofd om ruimbagage te boeken. Het zal mijn Nederlandse inborst zijn die het zonde vindt om deze kosten te…

Piódão: leistenendorpje in de bergen

Vorig jaar hebben we in juni Cinque Terre (Italië) bezocht. Ik moest er meteen aan denken toen we begin mei – na een uur rijden door verbrand gebied – eindelijk Piódão zagen liggen. Zo kleurrijk als de dorpjes van Cinque Terre zijn, zo grauw en grijs is Piódão (spreek uit pie-oh-daumg). Wat een verademing in vergelijking…

Eurovision Songcontest: obrigada Waylon!

Trots, apetrots ben ik op Portugal. Ze organiseren toch maar mooi even het Eurovision Songcontest! In de Nederlandse tak van de familie hebben ze lang gesproken over het primitieve van het land van mijn vader. Geen wonder: in 1963 moesten ezels de masten naar boven brengen om de televisieuitzending Benfica-Feyenoord mogelijk te maken. En kijk…

Lusitanos: Portugese paarden

Onder de platanen van het oude Parque Dom Carlos in Caldas da Rainha is jaarlijks begin mei een paardenfestival (met de nodige foodtrucks voor de onvermijdelijke versnaperingen): Oeste Lusitano. Ik ben dol op dit stadspark met een bijna negentiende eeuws filmisch decor. Het is ook zo fijn dat hier weinig verandert. Als kind werden we uit…

Inburgeren met Hélder Reis

Mijn moeder zou met vlag en wimpel door een Portugese inburgeringstest komen: ze spreekt een aardig woordje Portugees, in de keuken staat de hele dag de televisie aan, en veel belangrijker, ze volgt de voetbalcompetitie op de voet. Sterker nog: ze belt me geregeld ’s avonds met de mededeling dat ik de tv beslist aan…

Oude kurkeiken

Een kurkeik mag je niet kappen. En onze buren weten dat inmiddels maar al te goed. Ze hebben laatst een eucalyptusbos laten kappen. Tussen de eucalyptussen bleken wat kurkeiken te staan. Nu zitten ze met de gebakken peren: voor het kappen van een kurkeik moet je een vergunning aanvragen. Kurkeiken zijn beschermde bomen. Het gevolg:…

Fado: Daisy Correia

Mag je jezelf fadista noemen als je niet in Lissabon bent geboren? De blonde Daisy Correia is half Portugees en opgegroeid in Nederland. Haar zomervakanties brengt ze door in Horta da Vilariça, een dorpje in Trás-os-Montes. Het gebied waar Gerrit Komrij zo ontroerend over schrijft in Brieven uit Alvites. Maar toch de onzekerheid. Want moet…