De herstellende kracht van de natuur

Een jaar geleden schreef ik over de brand die flink heeft huisgehouden aan de kust zo’n tachtig kilometer boven Lissabon. Op 15 oktober 2017 is het bal: droogte, veel wind en vuur zijn een voedingsbodem voor ellende. Een eeuwenoud oerbos gaat in rook op, net als een flink stuk langs de kust tussen Foz do Arelho…

Cuca Roseta

Dit beeldverhaal is speciaal voor mijn Hollandse nichtje Stefanie, die tot een uur voor een concert van Cuca Roseta nog nooit van deze ster aan het Portugese firmament had gehoord. Wat was er aan de hand? Mijn man kon ineens niet mee naar het concert in De Doelen in Rotterdam en wat doe je als je twee…

Leslie: een storm in een glas water?

Een tropische storm is geen pretje. En heel goed dat via alle moderne communicatiekanalen mensen zijn gewaarschuwd om voorzichtig te zijn en afgelopen nacht niet de straat op te gaan! De eerste indruk ná Leslie: het lijkt de nacht na de grootste tropische storm sinds 1842 (zo werd deze storm ‘aangeprezen’) mee te vallen. Al zullen de tienduizenden…

Vindíma: plukken, eten en samen wijn maken

Het is ontstellend jammer dat ze van mij geen echte boerin hebben willen maken. Nee, mijn generatie móest zo nodig studeren. Ik werd als kind ’s zomers met een hoedje op onder een boom geplant. Niet mee bemoeien, zorg jij maar dat je je best doet op school! Nu zitten we met de gebakken peren. Wat heb je aan een studie…

Benfica: in het nest van de adelaar

Bij ons roept er één al jaren dat hij naar een voetbalwedstrijd in een groot stadion wil. Nou, dat is mooi: krijgt mijn man dit jaar toch voor zijn verjaardag kaartjes voor Benfica. Dat is weer eens wat anders dan een paar sokken! Maar natuurlijk geef ik dit cadeautje niet zo maar prijs. Nee, hij moet wel eerst een…

Tegeltje, tegeltje aan de wand

In de Volkskrant lees ik altijd op zaterdag met veel plezier de rubriek “Oog voor Detail” waarin Wieteke van Zeil opmerkelijke hoekjes en details op oude meesterweken bespreekt: een hangertje aan een rok, pompeuze schoenen, een aparte duvel, eten op tafel. Het zijn maar enkele voorbeelden. Geïnspireerd door deze manier van kijken, ben ik onlangs voor de tweede keer – in…

Aveiro: Venetië van Portugal

Wat doe je als je een jarige in je midden hebt? Dan doe je natuurlijk iets speciaals. Dus wij gaan een dagje naar Aveiro! In reisgidsen wordt deze bezienswaardigheid tussen Porto en de oude universiteitsstad, Coimbra, ook wel het ‘Venetië van Portugal’ genoemd. Ik snap wel waarom: de plek waar je in een grote moliceiro (boot) stapt, heeft wel iets…

Tempeliers uit Tomar

We zijn naar Tomar gereisd met een Cantecleer Kunstreisgids: Geschiedenis en kunst van Algarve tot Minho. Deze dertig jaar oude uitgave, die ik hier nog ergens in de kast vond, is minder geschikt voor visueel ingestelden. Mijn nicht Stef merkt al snel droogjes op: “Waar zijn de fancy kleurenfoto’s?” Alles is in grijstinten afgedrukt. Maar…

Een halve dag in Lissabon

Altijd leuk als we vrienden van het vliegveld in Lissabon mogen halen. Kunnen we een paar uur de stad in! Zo rond een uurtje of twaalf arriveren en ergens parkeren: bij een winkelcentrum zoals Vasco da Gama/Estação do Oriente of bij Cidade Universitária – beide plekken zijn niet al te ver van het vliegveld.  En hopla, met de…

In de ban van de Heilige Antonius

Ik ben nooit iets kwijt. Ten minste, niet voor lang. Ik vind altijd alles rap terug. Van mijn moeder heb ik namelijk geleerd meteen de Heilige Antonius aan te roepen: “Heilige Antonius, goede vrind, maak dat ik mijn ….. vind!” Of het werkt? Nou, reken maar. Zo heb ik ooit in een van de containers bij…

Transwhite of hoe vervoer je een motor naar Nederland?

Soms zit je met iets dat van Portugal naar Nederland, of andersom, moet. Toen de TAP nog 23 kilo ruimbagage toestond, zaten onze koffers helemaal vol, boeken naar Portugal, wijn en kaas naar Nederland. Inmiddels laat ik het meestal uit mijn hoofd om ruimbagage te boeken. Het zal mijn Nederlandse inborst zijn die het zonde vindt om deze kosten te…

Piódão: leistenendorpje in de bergen

Vorig jaar hebben we in juni Cinque Terre (Italië) bezocht. Ik moest er meteen aan denken toen we begin mei – na een uur rijden door verbrand gebied – eindelijk Piódão zagen liggen. Zo kleurrijk als de dorpjes van Cinque Terre zijn, zo grauw en grijs is Piódão (spreek uit pie-oh-daumg). Wat een verademing in vergelijking…

Eurovision Songcontest: obrigada Waylon!

Trots, apetrots ben ik op Portugal. Ze organiseren toch maar mooi even het Eurovision Songcontest! In de Nederlandse tak van de familie hebben ze lang gesproken over het primitieve van het land van mijn vader. Geen wonder: in 1963 moesten ezels de masten naar boven brengen om de televisieuitzending Benfica-Feyenoord mogelijk te maken. En kijk…

Lusitanos: Portugese paarden

Onder de platanen van het oude Parque Dom Carlos in Caldas da Rainha is jaarlijks begin mei een paardenfestival (met de nodige foodtrucks voor de onvermijdelijke versnaperingen): Oeste Lusitano. Ik ben dol op dit stadspark met een bijna negentiende eeuws filmisch decor. Het is ook zo fijn dat hier weinig verandert. Als kind werden we uit…

Inburgeren met Hélder Reis

Mijn moeder zou met vlag en wimpel door een Portugese inburgeringstest komen: ze spreekt een aardig woordje Portugees, in de keuken staat de hele dag de televisie aan, en veel belangrijker, ze volgt de voetbalcompetitie op de voet. Sterker nog: ze belt me geregeld ’s avonds met de mededeling dat ik de tv beslist aan…

Oude kurkeiken

Een kurkeik mag je niet kappen. En onze buren weten dat inmiddels maar al te goed. Ze hebben laatst een eucalyptusbos laten kappen. Tussen de eucalyptussen bleken wat kurkeiken te staan. Nu zitten ze met de gebakken peren: voor het kappen van een kurkeik moet je een vergunning aanvragen. Kurkeiken zijn beschermde bomen. Het gevolg:…

Fado: Daisy Correia

Mag je jezelf fadista noemen als je niet in Lissabon bent geboren? De blonde Daisy Correia is half Portugees en opgegroeid in Nederland. Haar zomervakanties brengt ze door in Horta da Vilariça, een dorpje in Trás-os-Montes. Het gebied waar Gerrit Komrij zo ontroerend over schrijft in Brieven uit Alvites. Maar toch de onzekerheid. Want moet…

Lissabon: net geland en dan? Met de metro, bus of taxi!

Land je binnenkort op Lissabon Airport? Dan zijn de onderstaande filmpjes – die ik overigens al eens eerder heb gepost – vast heel handig voor je. Naar de metro In dit filmpje zie je hoe je vanuit de aankomsthal naar het metrostation loopt en waar je een kaartje koopt: Meer informatie over het openbaar vervoer vind je op de site van de bus/trammaatschappij:…

Algarve: Ria Formosa, Ilha do Farol en Praia do Barril

Wist je dat, praktisch naast het vliegveld van Faro,  een uitgestrekt natuurgebied begint? Met een paradijselijk eilandje (Ilha do Farol) vlakbij? Waar je alleen met een ferry of privé-vervoer heen kunt? Of lig je liever op een langgerekt (naakt)strand dat je met een klein treintje kunt bereiken? Dan is het afgelegen Praia do Barril, waar je ook nog…

Na regen komt zonneschijn, toch?

Na regen komt zonneschijn. Ten minste, laten we het hopen. De maand maart gaat in ieder geval de boeken in als de op één na natste sinds 1931 (de eer van de natste viel maart 2001 te beurt). IPMA,  de Portugese tegenhanger van de KNMI heeft dat onlangs bekend gemaakt. Natuurlijk, als je net op vakantie bent en je hoopt…

April in Portugal

“Het lot heeft in een gril, mij in de maand april, naar het zonnig Portugal gezonden. Ik had niet veel idee, maar heb er voor ons twee, een heerlijk paradijs gevonden.” “En zo is het maar net”, dacht ik meteen bij het horen van deze tekst. Hoe ik hier op kom? Nou, gisteren heb ik…

Feliz Páscoa

Ik associeer Pasen altijd met de lente. Vanaf nu knalt alles weer uit de grond en binnenkort kom je ogen te kort om de kleurenpracht te bewonderen. Ik hoop vurig dat de grijze en sombere vlaktes die vorig jaar her en der ontstaan zijn weer groen kleuren! Terwijl ik dit aan het tikken ben, raak…

Bom Jesus de Braga: wat een trappartij!

Wat een fenomenale trappartij heeft Bom Jesus de Braga! Geen zin in klimmen? Dan neem je de funicular, die het hoogteverschil van 116 meter en de 573 treden in een paar minuten overbrugt. Water is de drijvende kracht achter deze kabelbaan uit 1882 waar zestig mensen per keer in kunnen. Zelf zijn we met de historische funicular naar boven gegaan en via de…

Een veld vol lupineboontjes

Wat ben ik toch een stadse juffer. Ik heb geen seconde nagedacht over waar tremoços vandaan komen. Ik weet niet beter of ze liggen, gelig, te glanzen in schaaltjes bij feestjes en in horecagelegenheden. Het is dus niet gek dat ik me geen raad weet met de keiharde droge bonen die door de buurman in mijn hand…