Saramago, de schrijvende veldbloem

Bij Saramago denk je aan José Saramago, de enige Portugese schrijver die de Nobelprijs van de Literatuur heeft gewonnen. Ik ben geen uitgesproken fan van deze schrijver. Saramago heeft een hekel aan interpunctie. Hierdoor zijn de zinnen soms zo lang  dat een gewone sterveling (ik dus) volledig de draad kwijt raakt. Maar zijn Memorial do Convento…

Zin in Portugal bestaat ruim twee jaar!

Jawel twee jaar. Toen ik februari 2015 begon, had ik niet verwacht dat mijn blog tegen de 49.000 bezichtigingen zou trekken. Met stip op 1 blijft de blogpost over een makkelijk recept voor het maken van een pastel de nata. Veel gelezen is ook de blogpost over de tolwegen in Portugal. Dat kan ik me enigszins…

Driekoningen

Driekoningen is allang geen feestdag meer in Portugal. Maar tot 6 januari blijven overal de kerststallen staan. In de buurt is er zelfs een heuse ‘kerststallenroute’ (zie blogpost van vorig jaar). Onze kerststal, die buiten heeft gestaan, ruimen we na vandaag ook op. De kerstgroep die ik op de kerststallententoonstelling van het klooster in Gaeiras heb…

Lissabon: het MAAT museum, een nieuwe attractie in Belém

Belém heeft een nieuwe attractie: het gebouw van museum MAAT. In dit stadsdeel, toch al behept met genoeg bezienswaardigheden, is het Museu de Arte, Arquitetura e Tecnologia (in het kort MAAT) geopend. Het indrukwekkende gebouw aan de oevers van de Taag bestaat uit een oud electriciteitsgebouw en een nieuw golvend bouwwerk van de hand van…

Lissabon: eettentjes in oude markthallen

Time Out Market in de Mercado da Ribeira Duidelijk hip en happening. Zelfs op een doordeweekse avond eind december. Als we rond half acht bij de Time Out Market in de oude markthallen van de Mercado da Ribeira arriveren, zien we weinig vrije plekken en veel mensen in rijen bij de populaire eettentjes.   Een…

Is Maria er nog op de kerststallententoonstelling in Gaeiras?

Het is me een raadsel waarom ik haar vorig jaar heb laten staan. Impulsaankopen te over in mijn leven, maar juist de Maria met de ronde borsten en de blosjes op haar wangen neem ik niet mee. Misschien kwam het doordat ik nét een brave kerststal had aangeschaft (“mevrouw, deze verkopen we ook aan kerken”). De…

Op de motor naar het Montejunto gebergte

Je kunt mijn man niet blijer maken door mee te gaan naar de Serra de Montejunto. Hij op de motor. Wij erachter aan met de auto (liefst vol proviand). Het gevoel dat je hebt als je boven staat is bijna bijbels. Ofschoon het boven niet eens zó mooi is, want overal enorme zendmasten. Maar het…

Waar is de dode?

“Waar is de dode?”, vraagt de begrafenisondernemer. “Eh, de dode leeft nog en informeert naar de prijs van zijn crematie”, antwoord ik een beetje beduusd. Typisch iets voor mijn vader, mij op pad sturen voor een vergelijkend warenonderzoek naar de prijzen van crematies. Tot onze grote ergernis is hij niet van plan om in een van…

Op een eiland in de Taag: Castelo de Almourol

Vanuit het kleine dorpje Tancos in de Ribatejo heb je het mooiste zicht op het kasteel van Almourol. Ik vraag me af of de eerste koning van Portugal, Dom Afonso Henriques, ook van de pracht van het bouwwerk in de rivier heeft genoten. Of was hij anno 1129 te veel bezig met zijn Reconquista –…

Als je haar maar goed zit

Wat doe je op een bloedhete zomerdag? Dan ga je naar het strand. Of naar de kapper. Daar heb je in ieder geval voldoende schaduw. Blijkbaar ben ik niet de enige die verkoeling bij de kapper zoekt, want de kapper waar ik altijd heen ga, heeft pas over een paar dagen plek. Mijn moeder oppert of…

Naar Fátima met een handleiding voor pelgrims uit 1929

Fátima, de een noemt het hier thuis ‘je reinste volksverlakkerij’, de ander wil erheen om te bidden voor een been dat kuren vertoont. Fátima. Ach, baat het niet, schaadt het niet. Bovendien kan een beetje bezinning op zijn tijd geen kwaad. Voordat we op pad gaan, zoek ik in het familiearchief de doos waar Fátima op staat….

Kaalnekje en de negen heksen

Steeds meer heb ik het met haar te doen: ons Kaalnekje. De rest van het kippenbestand, gezegend met een dos veren in de nek, pruimt haar voor geen meter. Toen haar kaalnekkerige zus nog leefde, was die haar steun en toeverlaat. Maar zuslief is door haar poten gezakt. Een kip die hier een natuurlijke dood…

Yann Martel: De hoge bergen van Portugal

“Heb je De hoge bergen van Portugal al gelezen?”, vroeg een maandje of twee geleden een vriend van ons. Eh, nee? “Het is een boek van de auteur die ook Het leven van Pi heeft geschreven: Yann Martel”, voegde hij er ook nog aan toe. Nu had ik wel eens van The life of Pi gehoord….

Lofzang op Caldas da Rainha

Ik hoor iedereen altijd over Óbidos. Natuurlijk, het pittoreske vestigingstadje zo’n tachtig kilometer ten noorden van Lissabon is een pareltje. Een toeristisch pareltje, dat wel. In de zomer droppen touroperators busladingen bezoekers van over de hele wereld op het parkeerterrein bij het oude aquaduct. De stroom vakantiegangers loopt meestal gestaag richting de toegangspoort. Onze mazzel…

Thee en ananas op de Azoren

Al jaren drink ik het liefst groene thee van de Azoren, die gelukkig ook in Portugal continentaal in speciale delicatessenwinkeltjes te vinden is. Theemerk Hysson Gorreana Op het eiland São Miguel kun je de uitgestrekte theeplantage in het plaatsje Gorreana bezoeken. Voor theeleuten een must en voor wie van industrieel erfgoed houdt ook. Met oude…

Art Deco op de Azoren: in Terra Nostra ga je terug in de tijd

Toen Terra Nostra Garden Hotel in 1935 de eerste gasten ontving, waren dat Nederlanders. Nu 81 jaar later voel ik nog de grandeur van zo’n reis in stijl. Je komt aan op São Miguel, het grootste eiland van de Azoren, huurt een auto, rijdt eerst de hoofdstad van de Azoren, Ponta Delgada, uit, vervolgens de bergen…

Vier jaar lagere school en heel slim

Mijn tante Maria kan het zich nog goed herinneren: de dag in 1948 waarop de ‘nieuwe school’ werd geopend. Op glanzende lakschoenen en met een grote witte strik in haar ravenzwarte dikke haar mocht zij de schaar voor het doorknippen van het lint overhandigen. Geen wonder dat Maria deze eer te beurt viel. Haar ouders hadden…

Reizen naar Portugal

Een scheur in mijn koffer! Mijn enorme Delsey ‘pain d’épice’, die ik twee jaar geleden bij Travelbags heb gekocht, rolde onlangs kapot van de band. Wat ontzettend jammer. Een koffer die luistert naar de prachtige naam ‘Delsey Helium Air pain d’épice’ hoort onbreekbaar te zijn. Maar Schiphol bewijst het tegendeel. Jammer van de ‘pain d’épice’,…

Sprookjespaleis in Sintra

In Sintra moet ik altijd aan de gekke koning Ludwig II van Beieren denken. Die heeft in Neuschwanstein een slot gebouwd dat op een kindertekening van een sprookjespaleis lijkt. Portugal heeft ook zo’n sprookjespaleis. Op een van de bergtoppen in de buurt van Lissabon zie je van ver een okergeel en ossenrood paleis opdoemen: het Palácio da…

Pastéis de Belém

Onlangs heb ik op een dag zes Pastéis de Belém op. Calorietechnisch erg onverstandig, maar oh, wat lekker. Vooral de eerste vier, die waren nog warm van binnen! Zo ontzettend vaak kom ik niet meer in Belém, de wijk in Lissabon waar je het Jerónimosklooster, de Torre de Belém en het Padrão dos Descobrimentos (Ontdekkingsreizenmonument)…

Op zoek naar een stal

Jozef en Maria zouden hun ogen uitgekeken hebben. Zo veel keus uit een onderkomen hadden ze ruim 2000 jaar geleden niet. In het Convento de São Miguel das Gaeiras vlakbij Óbidos maken ze dat ruimschoots goed. Daar staan honderden onderkomens voor Jozef en Maria: van keramiek, van kurk, gebeiteld uit een olijfboom, van ijzer, van…

Het Hart van Viana

Erg hip: een ‘Coração de Viana’ om je nek of in je oren. Bij juweliers zie je ze tegenwoordig in allerlei maten. Een ‘Hart van Viana” is meestal opgebouwd uit ragfijne gouden, zilveren of verguld zilveren draden. Een techniek die we ook wel ‘filigrain’ noemen. Sharon Stone – die vorig jaar het Dourogebied heeft bezocht-…

In een notendop

“Het wordt tijd om naar de notenboom te gaan,” zei mijn tante onlangs. “We zijn eigenlijk al veel te laat.” We dalen dezelfde middag nog af naar de boom en beginnen met rapen. De noten zitten in een vies omhulsel, dat onze handen zwart kleurt. Stom eigenlijk. Nooit bij stilgestaan dat je noten uit een omhulsel moet…

Prima nagerecht: maçã assada, een in de oven gegaarde appel!

Het nagerecht “Maçã assada” kun je in veel restaurants bestellen. Makkelijk van tevoren te bereiden en prima koud te serveren (alhoewel ik ze warm lekkerder vind). Bovendien is het gerecht niet al te arbeidsintensief. En appels zijn er aan de Costa de Prata in overvloed. Daar zijn de talloze boomgaarden met appels als je meer het…