Fátima, de een noemt het hier thuis ‘je reinste volksverlakkerij’, de ander wil erheen om te bidden voor een been dat kuren vertoont. Fátima. Ach, baat het niet, schaadt het niet. Bovendien kan een beetje bezinning op zijn tijd geen kwaad. Voordat we op pad gaan, zoek ik in het familiearchief de doos waar Fátima op staat….
Categorie: Vakantie in Portugal
Kaalnekje en de negen heksen
Steeds meer heb ik het met haar te doen: ons Kaalnekje. De rest van het kippenbestand, gezegend met een dos veren in de nek, pruimt haar voor geen meter. Toen haar kaalnekkerige zus nog leefde, was die haar steun en toeverlaat. Maar zuslief is door haar poten gezakt. Een kip die hier een natuurlijke dood…
Piemels spotten in Caldas da Rainha
Altijd leuk: met vers ingevlogen vrienden een tochtje door Caldas da Rainha ondernemen en blijven dralen bij bepaalde etalages. En dan afwachten of ze het doorhebben. “Maar dat is toch een….piemel?” Precies! En niet eens zo’n kleintje ook. Het mannelijke geslachtsorgaan doet hier de creativiteit hevig prikkelen: likeur in een flinke jongen, mierzoete piemels waar…
Deel II: Waar gaan we eten als we in Caldas da Rainha of Foz do Arelho zijn?
Ongeveer een jaar geleden heb ik een blogpost over restaurants in de buurt van Caldas da Rainha geschreven. In Portugal eet je twee keer warm: tussen de middag – doorgaans tussen 12.00 uur tot 15.00 uur – en ’s avonds vanaf 19.00 uur tot een uur of 21.30 uur. Kom je tegen het sluitingstijd, dan…
Yann Martel: De hoge bergen van Portugal
“Heb je De hoge bergen van Portugal al gelezen?”, vroeg een maandje of twee geleden een vriend van ons. Eh, nee? “Het is een boek van de auteur die ook Het leven van Pi heeft geschreven: Yann Martel”, voegde hij er ook nog aan toe. Nu had ik wel eens van The life of Pi gehoord….
Waar is dat feestje?
Oh Lord, OS LORDS zijn in aantocht! Ja hoor, de bomen hangen weer vol met aanplakbiljetten voor dorpsfeesten. Elk zichzelf respecterend gehucht heeft uiteraard zo’n feest. En dat betekent: veel eten, een kerkgang en tot diep in de nacht muziek. Berucht zijn OS LORDS. Kilometers ver kun je hun muziek horen, fijn echoënd tegen de berghellingen…
Lofzang op Caldas da Rainha
Ik hoor iedereen altijd over Óbidos. Natuurlijk, het pittoreske vestigingstadje zo’n tachtig kilometer ten noorden van Lissabon is een pareltje. Een toeristisch pareltje, dat wel. In de zomer droppen touroperators busladingen bezoekers van over de hele wereld op het parkeerterrein bij het oude aquaduct. De stroom vakantiegangers loopt meestal gestaag richting de toegangspoort. Onze mazzel…
Thee en ananas op de Azoren
Al jaren drink ik het liefst groene thee van de Azoren, die gelukkig ook in Portugal continentaal in speciale delicatessenwinkeltjes te vinden is. Theemerk Hysson Gorreana Op het eiland São Miguel kun je de uitgestrekte theeplantage in het plaatsje Gorreana bezoeken. Voor theeleuten een must en voor wie van industrieel erfgoed houdt ook. Met oude…
Art Deco op de Azoren: in Terra Nostra ga je terug in de tijd
Toen Terra Nostra Garden Hotel in 1935 de eerste gasten ontving, waren dat Nederlanders. Nu 81 jaar later voel ik nog de grandeur van zo’n reis in stijl. Je komt aan op São Miguel, het grootste eiland van de Azoren, huurt een auto, rijdt eerst de hoofdstad van de Azoren, Ponta Delgada, uit, vervolgens de bergen…
Gerrit Komrij – Brieven uit Alvites: ontroerend mooi
Ik lees niet vaak een boek twee keer, maar het van de zomer postuum verschenen boekje van Gerrit Komrij is een feest der herkenning en verdient een herlezing. Vila Pouca da Beira Gerrit Komrij heeft jarenlang op de achterkant van de NRC, volgens mij op donderdag, een column geschreven over het dorpje waar hij de laatste…
Kippenhokdrama
Ik eet hier elke dag een ei. Vaak gaan mijn gedachten dan terug naar mijn oma. Niet aan mijn Portugese oma, maar aan mijn Duitse, de moeder van mijn moeder. De oma die ons haar geboortejaar leerde door dat jaar te linken aan de ondergang van de Titanic. Twee wereldoorlogen overleefd, vijf kinderen gebaard en altijd intens van…
Reizen naar Portugal
Een scheur in mijn koffer! Mijn enorme Delsey ‘pain d’épice’, die ik twee jaar geleden bij Travelbags heb gekocht, rolde onlangs kapot van de band. Wat ontzettend jammer. Een koffer die luistert naar de prachtige naam ‘Delsey Helium Air pain d’épice’ hoort onbreekbaar te zijn. Maar Schiphol bewijst het tegendeel. Jammer van de ‘pain d’épice’,…
Sprookjespaleis in Sintra
In Sintra moet ik altijd aan de gekke koning Ludwig II van Beieren denken. Die heeft in Neuschwanstein een slot gebouwd dat op een kindertekening van een sprookjespaleis lijkt. Portugal heeft ook zo’n sprookjespaleis. Op een van de bergtoppen in de buurt van Lissabon zie je van ver een okergeel en ossenrood paleis opdoemen: het Palácio da…
Hoera: Zin in Portugal bestaat één jaar!
De negenendertig blogposts hebben het afgelopen jaar kunnen rekenen op ruim 15.000 bezichtigingen. En de facebookpagina heeft inmiddels meer dan 400 vrienden. Wauw! Reden voor een feestje. Opvallend is dat posts die over eten gaan razend populair zijn. Veel bezoekers hebben de blogpost ‘Waar gaan we eten als we in Caldas da Rainha of Foz do…
Pastéis de Belém
Onlangs heb ik op een dag zes Pastéis de Belém op. Calorietechnisch erg onverstandig, maar oh, wat lekker. Vooral de eerste vier, die waren nog warm van binnen! Zo ontzettend vaak kom ik niet meer in Belém, de wijk in Lissabon waar je het Jerónimosklooster, de Torre de Belém en het Padrão dos Descobrimentos (Ontdekkingsreizenmonument)…
Het project knolselderij
In de webpost ‘Knollen, kruiden en lavendel’ van mei 2015 heb ik geschreven over de knolselderijen waarmee we met kerst weer erwtensoep hoopten te maken. Welnu, het project knolselderij is…. mislukt. Dus, net als de voorgaande jaren betekende dit dat de knolselderij voor ons kerstmaal uit Nederland diende komen. Maar er was enige troost: de kleine knolletjes die…
Het Hart van Viana
Erg hip: een ‘Coração de Viana’ om je nek of in je oren. Bij juweliers zie je ze tegenwoordig in allerlei maten. Een ‘Hart van Viana” is meestal opgebouwd uit ragfijne gouden, zilveren of verguld zilveren draden. Een techniek die we ook wel ‘filigrain’ noemen. Sharon Stone – die vorig jaar het Dourogebied heeft bezocht-…
In een notendop
“Het wordt tijd om naar de notenboom te gaan,” zei mijn tante onlangs. “We zijn eigenlijk al veel te laat.” We dalen dezelfde middag nog af naar de boom en beginnen met rapen. De noten zitten in een vies omhulsel, dat onze handen zwart kleurt. Stom eigenlijk. Nooit bij stilgestaan dat je noten uit een omhulsel moet…
Welke kerstboom gaat het dit jaar winnen?
Zaterdagavond 21 november zijn heel wat inwoners van Caldas da Rainha naar het plein van de kerk, het stadhuis en het tribunaal gekomen. Ze hebben de afgelopen weken gezien hoe een 30 meter hoge kerstboom werd opgetuigd. Om kwart voor zes is het eindelijk zo ver: de lichtjes gaan aan. Net als vorig jaar zijn alle straten…
Prima nagerecht: maçã assada, een in de oven gegaarde appel!
Het nagerecht “Maçã assada” kun je in veel restaurants bestellen. Makkelijk van tevoren te bereiden en prima koud te serveren (alhoewel ik ze warm lekkerder vind). Bovendien is het gerecht niet al te arbeidsintensief. En appels zijn er aan de Costa de Prata in overvloed. Daar zijn de talloze boomgaarden met appels als je meer het…
Een wonderlijke beeldentuin in Bombarral
Toen de Taliban in 2001 enorme Boeddhabeelden in Bamyan (Afghanistan) hadden opgeblazen, besloot een rijke Portugese zakenman dat hij de wereld een plek vol vrede terug zou geven. José Berardo (Joe, voor intimi) is vanaf dat moment begonnen met het opkopen van grote Boeddhabeelden. In Carvalhal, vlakbij Bombarral, zo’n drie kwartier ten noorden van Lissabon, heeft hij…
Ambachtelijke kaasboerderij aan de Costa de Prata
Portugal staat niet bekend als ‘kaasland’. Vreemd eigenlijk, want je kunt hier de lekkerste kazen kopen. Meestal halen we eens in de week kaas bij een kaasboer op de zondagmorgen boerenmarkt in Santana, vlakbij Venda da Costa in de deelgemeente Alvorninha. Met stip op één komen twee kaasjes. Totaal verschillend, maar oh, wat zijn ze lekker. De…
Boter en bacalhau in de oorlog
Vandaag zijn we ze weer tegengekomen: papieren herinneringen uit 1943, 1944 en 1945. Mijn overgrootvader was naast boer ook kruidenier. Portugal is in de oorlog neutraal gebleven, maar ook hier werden levensmiddelen schaars vanaf blijkbaar januari 1943. Van voor die datum vinden we geen door de regering vastgestelde prijslijsten of grote aanplakbiljetten met informatie. Veel…
Knollen, kruiden en lavendel
Met kerst eten we hier erwtensoep. Traditiegetrouw hoor je op de avond van 24 december voor óf na de mis in melk gekookte bloemkool en bacalhau te eten. We zijn dol op bacalhau, maar níet gekookt! Dus wij maken tot verrassing van iedereen erwtensoep. Klein probleempje: hoe kom je in Portugal aan knolselderij? Heel soms…
Zin in Portugal? 