Mafra : paleis, basiliek en klooster

Het plan is om ’s morgens naar Mafra te vertrekken, maar op de zonovergoten vrijdag 7 januari zijn we rond twaalven nog in Caldas da Rainha. We besluiten eerst even in Peniche te gaan eten en na de lunch naar Mafra te rijden. Al tijden willen we bij Profresco eten, een plek waar je verse…

Beeldentuin revisited

Eigenlijk waren we van plan om de rotsen bij Peniche te bewonderen, maar een paar kilometer voor Peniche zien we op deze januaridag de zon ineens niet meer en rijden we de dikke mist in. Wonderlijk, want in Caldas da Rainha zaten we een kwartier eerder nog volop in de zon nog op het terras…

Grata: dankbaar

Zaterdagmorgen ben ik op zoek gegaan naar een rolstoel. Mijn moeder is van haar fiets geduveld en heeft zich lelijk bezeerd. Ze kan nauwelijks lopen. Ondertussen is haar straat wéér opengebroken. Geen idee waarom, maar het asfalt hebben ze er voor de tigste keer afgepeuterd. Ze zijn nu al een jaar bezig met openbreken en…

Alpiarça: museumhuis vol kunst

We gaan naar het Palácio da Pena in Sintra en zeggen oh en ah. We bezoeken het Palácio de Queluz en denken: dat is mooi! Maar waarom heeft niemand het over Casa dos Patudos in Alpiarça? Dit gigantische casa museu (museumhuis) hangt vol kunst. Zaal na zaal ontdek je fraaie meubels en ornamenten! Het voelt…

Herfstbladeren en kerstverlichting

Terwijl de bomen in het park prachtig kleuren, wordt in de stad de kerstverlichting opgehangen. Ik zie mannen druk in de weer met een reusachtige kerstbal op de oude vismarkt. Zodra ik mijn mobiel pak om een foto van hun werkzaamheden te maken, grappen ze ” Leuk we komen op Facebook “. Op het moment…

Salinas de Rio Maior: 800 jaar zoutwinning

Naar de zoutpannen gaan en niet aan mijn vader denken is onmogelijk. Ik zie ons nog altijd zitten, bij zo’n houten hutje waar vroeger het zout in bewaard werd en nu dienst doet als cafeetje. Mijn vader zaliger Aan het eind van een mooie zonnige dag tien jaar geleden heeft mijn vader mijn nicht Esther…

De grillige kust van Peniche

Ik ken mensen die van onze bergkam elke dag naar Peniche rijden, en terug. Zelf kom ik eigenlijk alleen in Peniche als ik met mijn neefjes of nichtjes bij hun surfles ga kijken of op hoogtijdagen, zoals op de avond van het Feest ter ere van Nossa Senhora da Boa Viagem (Onze Lieve Vrouwe van…

Caldas da Rainha: uitjes en uit eten

Niet in de buurt? Dan maar eens gauw een tripje boeken of anders zit er niets anders op dan eindeloos de plaatjes van al het moois bekijken en er voorlopig bij wegdromen… Levendig stadje Caldas da Rainha, hoor! En niet alleen in de zomer, die hier koeler is dan in het binnenland en zuiden.  Het…

Fietsend door wijngoederen in Bombarral

Ik weet weer precies waarom ik graag op een elektrische fiets zit. En waarom het leven hier zo leuk is: ’s morgens weet je nog niet dat je in je goeie goed met een haarnetje op een fietsje met slechts drie versnellingen over de zandpaden van een wijngaard hobbelt. Als ik dit van tevoren had…

Suikerzakjes in de strijd tegen obesitas en meer Portugal weetjes

Plastic doppen Ik kan me zo voorstellen dat een plastic waterfles vol plastic doppen aan een hek je wenkbrauwen doen fronsen. Maar deze mensen zijn goed bezig! Voor het goede doel spaar je hier doppen. In kleine buurtwinkels vind je de collectepunten. Zij weten waar de doppen ingeleverd moeten worden. Uit de opbrengst krijgen humanitaire…

Bombarral: vrede en kunst in Buddha Eden

Ik ben even kwijt hoe deze wonderlijke tuin heet, want in de afgelopen jaren is dit landgoed van 35 hectare vaak van naam veranderd: Jardim da Paz? Buddha Eden? Quinta dos Loridos? Bacalhôa? Als ik me het goed herinner, is dit project gestart onder de naam Buddha Eden, met de toevoeging Jardim da Paz, vredestuin….

Alcobertas: megalithische dolmen en Moorse silo’s

Toeval bestaat niet, of toch wel? Op deze grijzige dag, nota bene, een zondag én de dag van de Anjerrevolutie besluit ik eindelijk eens het stuk over de hunebedden in Alcobertas te tikken. Alcobertas! Zo dichtbij, maar ook zo ver weg in mijn beleving, want ondanks het feit dat we er hemelsbreed misschien nog geen…

Nog éven geduld, alstublieft!

Update 26 mei: Omdat ik vragen krijg over de onduidelijkheid met betrekking tot het opheffen van de quarantaineverplichting voor Nederlands die Portugal binnenkomen, hierbij een update. Ik kijk tegenwoordig eerst op SEF, het orgaan belast met de beveiliging van de Portugese grenzen, als ik iets over de voorwaarden voor het betreden van Portugal wil weten….

Pasen wordt geen kerstmis

We gaan het leven weer oppakken. Hoera! En dat allemaal omdat de maatregelen ná de misser met kerst zo draconisch waren dat er nu licht aan het eind van de tunnel gloort. Voor degenen die het hadden gemist: in de kerstvakantie heeft de regering het niet aangedurfd om familiebezoek te verbieden. Het gevolg: een hausse…

Een kuuroord en een paleis: Luso en Buçaco

Dat was schrikken: deze week ineens dagen met rond de 10.000 positief geteste landgenoten. En gisteren nog eens 9478 erbij. Oei! Het ‘efeito Natal’ (kersteffect) is duidelijk: teveel familiebezoek en het gaat mis. De maatregelen zijn alweer strenger: dit weekend mag je je niet tussen twee gemeentes verplaatsen en je mag na 13.00 uur sowieso…

Conímbriga: een stad met 10.000 Romeinen

Rondlopen door een oude Romeinse stad en de prachtige mozaïekvloeren bewonderen is echt een hoogtepunt van onze ‘vakantie in eigen land’ geweest. Ooit heb ik Grieks en Latijn gehad. Deze ‘dode’ talen zijn voor mij altijd levend gebleven. De prachtige verhalen, hun invloed op kunst en cultuur doen mij echt opveren. Ik vind het stiekem…

Passadiços do Paiva: plankiertocht van 8 km

De instagramwaardige plaatjes van duizelingwekkende trappen heb ik nu al zo vaak voorbijzien komen, dat ik ze met eigen ogen wil aanschouwen. Alleen: we zijn niet de enigen die in het coronatijdperk van ‘vakantie in eigen land’ op het idee komen om de Passadiços do Paiva (Paiva Walkways/ Paiva Trailhead) te bezoeken. Alle kaartjes voor…

Soito da Ruiva: authentiek leistenendorpje

Volgens mij is het bijna twee maanden geleden dat ik mijn laatste stukje heb getikt. Toen begon de vakantie. Inmiddels zijn de druiven alweer geplukt en zit de wijn in het vat. De tijd vliegt. Deze zomer zal ik niet licht vergeten. Een zomer zonder dorpsfeesten en partijen. Zelfs mijn eigen 53e verjaardag niet gevierd….

Eindelijk vakantie!

Met een kat op schoot in de vroege morgenzon een nieuw bericht voor zininportugal.com op je telefoon tikken is geen goed idee. Maar ja, Maria ligt in diepe slaap en je wilt geen priemende blauwe ogen op je gericht krijgen die duidelijk maken dat je vooral stil moet zitten, want madame wil nu rustig kunnen…

De min van mijn vader

Er verschijnt altijd een glimlach op mijn gezicht als ik weer eens oog in oog sta met de reusachtige min van Bordallo Pinheiro. In het centrum van het oude kuuroord Caldas da Rainha staan overal uitvergrote replica’s van figuren uit de negentiende eeuw, die keramiekkunstenaar Bordallo Pinheiro (1846-1905) ooit als miniatuurkarikatuurbeeldjes heeft ontworpen. Ook hangen…

Hou vol mama!

“Nesta Páscoa não troquemos uns anos na vida e saúde de todos por uns dias de férias ou reencontro familiar alargado de alguns”, aldus onze president Marcelo Rebelo de Sousa, ‘we gaan niet een aantal jaar leven en gezondheid van iedereen inruilen voor een paar dagen vakantie of verlengd familiebezoek van sommigen’. Voor wie het…

Hoera: Zin in Portugal bestaat 5 jaar

Tweehonderd en vier! Ik heb al tweehonderd vier berichten voor Zin in Portugal geschreven. De laatste dagen ben ik druk bezig geweest met het updaten van mijn vorige beeldverhaal over corona. Maar nu heb ik zin ander ‘nieuws’, dus beeldverhaal nummer tweehonderd vijf gaat over hoe het ons de afgelopen jaren is vergaan. Wat ooit…