Een halve dag in Lissabon

Altijd leuk als we vrienden van het vliegveld in Lissabon mogen halen. Kunnen we een paar uur de stad in! Zo rond een uurtje of twaalf arriveren en ergens parkeren: bij een winkelcentrum zoals Vasco da Gama/Estação do Oriente of bij Cidade Universitária – beide plekken zijn niet al te ver van het vliegveld.  En hopla, met de…

Piódão: leistenendorpje in de bergen

Vorig jaar hebben we in juni Cinque Terre (Italië) bezocht. Ik moest er meteen aan denken toen we begin mei – na een uur rijden door verbrand gebied – eindelijk Piódão zagen liggen. Zo kleurrijk als de dorpjes van Cinque Terre zijn, zo grauw en grijs is Piódão (spreek uit pie-oh-daumg). Wat een verademing in vergelijking…

Eurovision Songcontest: obrigada Waylon!

Trots, apetrots ben ik op Portugal. Ze organiseren toch maar mooi even het Eurovision Songcontest! In de Nederlandse tak van de familie hebben ze lang gesproken over het primitieve van het land van mijn vader. Geen wonder: in 1963 moesten ezels de masten naar boven brengen om de televisieuitzending Benfica-Feyenoord mogelijk te maken. En kijk…

Lusitanos: Portugese paarden

Onder de platanen van het oude Parque Dom Carlos in Caldas da Rainha is jaarlijks begin mei een paardenfestival (met de nodige foodtrucks voor de onvermijdelijke versnaperingen): Oeste Lusitano. Ik ben dol op dit stadspark met een bijna negentiende eeuws filmisch decor. Het is ook zo fijn dat hier weinig verandert. Als kind werden we uit…

Inburgeren met Hélder Reis

Mijn moeder zou met vlag en wimpel door een Portugese inburgeringstest komen: ze spreekt een aardig woordje Portugees, in de keuken staat de hele dag de televisie aan, en veel belangrijker, ze volgt de voetbalcompetitie op de voet. Sterker nog: ze belt me geregeld ’s avonds met de mededeling dat ik de tv beslist aan…

Oude kurkeiken

Een kurkeik mag je niet kappen. En onze buren weten dat inmiddels maar al te goed. Ze hebben laatst een eucalyptusbos laten kappen. Tussen de eucalyptussen bleken wat kurkeiken te staan. Nu zitten ze met de gebakken peren: voor het kappen van een kurkeik moet je een vergunning aanvragen. Kurkeiken zijn beschermde bomen. Het gevolg:…

Algarve: Ria Formosa, Ilha do Farol en Praia do Barril

Wist je dat, praktisch naast het vliegveld van Faro,  een uitgestrekt natuurgebied begint? Met een paradijselijk eilandje (Ilha do Farol) vlakbij? Waar je alleen met een ferry of privé-vervoer heen kunt? Of lig je liever op een langgerekt (naakt)strand dat je met een klein treintje kunt bereiken? Dan is het afgelegen Praia do Barril, waar je ook nog…

Een veld vol lupineboontjes

Wat ben ik toch een stadse juffer. Ik heb geen seconde nagedacht over waar tremoços vandaan komen. Ik weet niet beter of ze liggen, gelig, te glanzen in schaaltjes bij feestjes en in horecagelegenheden. Het is dus niet gek dat ik me geen raad weet met de keiharde droge bonen die door de buurman in mijn hand…

Een dure regenbui

Het zit ons nog steeds niet helemaal lekker. En tante Tia al helemaal niet. Ze beweert tot op de dag van vandaag dat we een goedkopere versie van de paraplu die ze ons heeft uitgeleend hebben teruggegeven. Zondagmorgen: Santana, vaste prik! Op zondagmorgen gaan we naar Santana, de onvolprezen boerenmarkt op de grens van Benedita en…

In de voetsporen van Ramalho Ortigão

Al dik een jaar jaar sleep ik een boek uit het jaar 1900 met rode, deels leren, kaft heen en weer tussen Nederland en Portugal. Ruim een jaar geleden heb ik het boek A Hollanda (ja, met twee ‘ellen’!) van de reislustige negentiende eeuwse schrijver Ramalho Ortigão in de Rua Garrett (Lissabon) gevonden. Al eerder…

Zin in Portugal bestaat 3 jaar!

Drie jaar alweer. Wat vliegt de tijd. Nog elke dag poppen nieuwe beeldverhalen in me op. Gelukkig maar, ik ben nog lang niet uitgeschreven over het prachtige Portugal! Neem nou zo’n dag als gisteren. Weer twee nieuwe aanbevelingswaardige eetgelegenheden ontdekt. We zijn gaan lunchen bij Afinidades, op de top van het marktplein in Caldas da Rainha. Er…

Een regenachtige dag met een gouden randje

Het is hondenweer. Ja, ook in Portugal kan het regenen. En behoorlijk, als je pech hebt! De toeristen die deze week de tocht naar het westen van het Iberisch schiereiland hebben ondernomen, zien een overwegend grijze lucht. Maar hé, bij de houtkachel is het gezellig. En terwijl de regen op het dak klettert, zitten wij…

Huisdieren in restaurants

Op 9 februari heeft het Portugese parlement een wet aangenomen die het toestaat dat gezelschapsdieren vanaf mei 2018 restaurants in mogen. Voor de duidelijkheid: de wet wordt door alle partijen ondersteund en is unaniem aangenomen. “Alsof ze niet iets beters te doen hebben“, brommen tegenstanders. Restauranteigenaren bepalen zelf of ze eraan meedoen. Dit kunnen ze aangeven door middel van een bordje op de deur. Daarnaast horen…

Op zoek naar een filmlocatie?

De afdeling Centro van Turismo de Portugal heeft op 15 februari een filmpje online gezet. De intentie: het Portugese landschap als filmdecor onder de aandacht brengen. En terecht! Ik heb al veel vaker gedacht: Waarom hebben locatiescouts de potentie van Portugal nog niet echt ontdekt? House of the Spirits Ik kan me nog heugen dat begin jaren negentig…

Gezellig graven poetsen

“We moeten beslist naar de begraafplaats!”, zegt mijn tante om de maand. “Onze graven zien er vást niet uit!”. Gravenpoetsseizoen Vooral de winter is ons gravenpoetsseizoen. Wind en regen kunnen flink huishouden en dan is het zaak om alle blommen weer netjes in de vaas te zetten, de omgewaaide attributen weer overeind te hijsen en de grafstenen stofvrij te…

Portugal bosbrandvrij in 2018!

Voor 15 maart moeten landeigenaren zorgen dat ze hun terreinen op orde hebben. Veel (plaatselijke) kranten laten onderstaande tekening zien. Gevolg: mensen zijn in rep en roer, want de maatregelen zijn vergaand én verplicht. Men had wel begrepen dat er iets moest gebeuren, maar zo snel al? Bovendien beschikt niet iedereen over een trekker of mankracht…

Florbela Espanca: een gekwelde dichteres

Buitenechtelijk kind, drie keer getrouwd, twee keer gescheiden, een van de eerste vrouwen die in Portugal aan een universitaire studie begon en jong een eind aan haar aardse bestaan maakte. In een notendop het leven van Florbela Espanca. Een mooie boerin In 1894 wordt Florbela uit een bijzondere verbintenis geboren. Haar vader, antiquair en fotograaf van beroep,…

Bem-vinda Esther Lankhaar!

Welkom Esther Lankhaar! Zoals sommige lezers al is opgevallen: er verschijnen kleurrijke illustraties bij mijn beeldverhalen! Ik ben heel blij en trots dat illustrator Esther Lankhaar  voortaan met haar bijzondere creaties een bijdrage gaat leveren aan Zin in Portugal . Esther heeft jaren geleden een prachtige tekening van de oude familieboerderij gemaakt. Haar Facebook-, Instagrampagina en…

Sintra: romantiek in de mist

Begin juni van vorig jaar ben ik op uitnodiging van Turismo de Portugal met een aantal journalisten en bloggers in Sintra geweest. Omdat ik zo ontzettend gecharmeerd ben geraakt door het Palácio de Monserrate leek het me een goed idee om terug te gaan voor ons tienjarig huwelijksjubileum, want wat is er nou romantischer dan schilderachtig Sintra en…

Leef: biologische koffie voor 75 cent

Bijzonder! Er staat LEEF met koeienletters op de ramen. Een meisje uit de bediening komt naar buiten, omdat ik verbaasd naar het raam sta te staren. “Leef is Nederlands, mevrouw! Het betekent ‘vive’ in het Portugees”. Joh!   Motto:  leef your life! Dapper hoor, om een zaak met zo een exotische naam te beginnen. Achter…

Wat zijn ze mooi, die camelia’s!

In een seizoen zonder al te veel kleurenpracht is de Camelia een welkome gast. Deze winterbloeier met roosachtige bloemen en lange glanzende groene bladeren vrolijkt de boel in ieder geval flink op. Camelia’s doen het bijzonder goed in Portugal: in de meest onooglijke tuintjes ontdek ik vaak de prachtigste varianten. Sommige Camelia’s zijn zó oud dat ze in veel tuinen meer op een boom…

Op naar het rusthuis!

Wat doen we met opa als die krakkemikkig wordt? Ouderen blijven zo lang mogelijk thuis. Een andere optie: ouders gaan bij hun kinderen wonen. Eventueel ondersteunt de deelgemeente. De oudere medemens kan opgehaald worden voor de dagbesteding en krijgt aan het eind van de middag een pannetje soep om thuis op te warmen. Ook kan er…

Jozef zonder Maria?

Jozef moet het voorlopig zonder Maria doen. Die staat nog gehavend in de schuur. We hebben er natuurlijk wilde fantasieën op losgelaten. Waardoor is de kerststal buiten zo gehavend?  Was er sprake van onenigheid? Van katten die vechtend over de patio de schade hebben aangericht of is het toch de harde wind? Ik neig naar het laatste, want een…

Een generatie verder: een wereld van verschil!

“Wist je dat vrouwen in Portugal pas na de tweede wereldoorlog kiesrecht hebben gekregen?”, appt ome Jan. Hoe we op het onderwerp komen, geen idee, maar het laat me niet los. Wat is er in een generatie veel veranderd. In absoluut positieve zin. Ik ben zó blij dat jongelui elkaar nu zonder al te veel…