Zaterdagmorgen ben ik op zoek gegaan naar een rolstoel. Mijn moeder is van haar fiets geduveld en heeft zich lelijk bezeerd. Ze kan nauwelijks lopen. Ondertussen is haar straat wéér opengebroken. Geen idee waarom, maar het asfalt hebben ze er voor de tigste keer afgepeuterd. Ze zijn nu al een jaar bezig met openbreken en…
Auteur: Esa Caldas
Alpiarça: museumhuis vol kunst
We gaan naar het Palácio da Pena in Sintra en zeggen oh en ah. We bezoeken het Palácio de Queluz en denken: dat is mooi! Maar waarom heeft niemand het over Casa dos Patudos in Alpiarça? Dit gigantische casa museu (museumhuis) hangt vol kunst. Zaal na zaal ontdek je fraaie meubels en ornamenten! Het voelt…
Deel dit bericht via:
Herfstbladeren en kerstverlichting
Terwijl de bomen in het park prachtig kleuren, wordt in de stad de kerstverlichting opgehangen. Ik zie mannen druk in de weer met een reusachtige kerstbal op de oude vismarkt. Zodra ik mijn mobiel pak om een foto van hun werkzaamheden te maken, grappen ze ” Leuk we komen op Facebook “. Op het moment…
Deel dit bericht via:
Salinas de Rio Maior: 800 jaar zoutwinning
Naar de zoutpannen gaan en niet aan mijn vader denken is onmogelijk. Ik zie ons nog altijd zitten, bij zo’n houten hutje waar vroeger het zout in bewaard werd en nu dienst doet als cafeetje. Mijn vader zaliger Aan het eind van een mooie zonnige dag tien jaar geleden heeft mijn vader mijn nicht Esther…
Deel dit bericht via:
De grillige kust van Peniche
Ik ken mensen die van onze bergkam elke dag naar Peniche rijden, en terug. Zelf kom ik eigenlijk alleen in Peniche als ik met mijn neefjes of nichtjes bij hun surfles ga kijken of op hoogtijdagen, zoals op de avond van het Feest ter ere van Nossa Senhora da Boa Viagem (Onze Lieve Vrouwe van…
Deel dit bericht via:
Alcobaça: het verlaten klooster van Santa Maria de Coz
Op een kilometer of tien van Alcobaça ligt in een klein dorp een groot verlaten klooster. Hoe kom ik erop om hier eens een kijkje te nemen? Mijn Nederlandse moeder, bij wie in de keuken de televisie de hele dag aanstaat – je bent ten slotte ingeburgerd of niet – heeft op tv een item…
Deel dit bericht via:
Fietsend door wijngoederen in Bombarral
Ik weet weer precies waarom ik graag op een elektrische fiets zit. En waarom het leven hier zo leuk is: ’s morgens weet je nog niet dat je in je goeie goed met een haarnetje op een fietsje met slechts drie versnellingen over de zandpaden van een wijngaard hobbelt. Als ik dit van tevoren had…
Deel dit bericht via:
Dank je wel, João Goulão, voor je wijze drugsbeleid!
Het moet ergens eind jaren tachtig, begin jaren negentig van de vorige eeuw geweest zijn. Ik zit in ieder geval nog in mijn studententijd en ik kom terug van een waterpolotraining in het onovertroffen vijftigmeterbad van Olivais, de wijk die pal aan het vliegveld van Lissabon grenst. Wat een feest om in dat vijftigmeter buitenbad…
Deel dit bericht via:
Suikerzakjes in de strijd tegen obesitas en meer Portugal weetjes
Plastic doppen Ik kan me zo voorstellen dat een plastic waterfles vol plastic doppen aan een hek je wenkbrauwen doen fronsen. Maar deze mensen zijn goed bezig! Voor het goede doel spaar je hier doppen. In kleine buurtwinkels vind je de collectepunten. Zij weten waar de doppen ingeleverd moeten worden. Uit de opbrengst krijgen humanitaire…
Deel dit bericht via:
Bombarral: vrede en kunst in Buddha Eden
Ik ben even kwijt hoe deze wonderlijke tuin heet, want in de afgelopen jaren is dit landgoed van 35 hectare vaak van naam veranderd: Jardim da Paz? Buddha Eden? Quinta dos Loridos? Bacalhôa? Als ik me het goed herinner, is dit project gestart onder de naam Buddha Eden, met de toevoeging Jardim da Paz, vredestuin….
Deel dit bericht via:
Alcobertas: megalithische dolmen en Moorse silo’s
Toeval bestaat niet, of toch wel? Op deze grijzige dag, nota bene, een zondag én de dag van de Anjerrevolutie besluit ik eindelijk eens het stuk over de hunebedden in Alcobertas te tikken. Alcobertas! Zo dichtbij, maar ook zo ver weg in mijn beleving, want ondanks het feit dat we er hemelsbreed misschien nog geen…
Deel dit bericht via:
Nog éven geduld, alstublieft!
Update 26 mei: Omdat ik vragen krijg over de onduidelijkheid met betrekking tot het opheffen van de quarantaineverplichting voor Nederlands die Portugal binnenkomen, hierbij een update. Ik kijk tegenwoordig eerst op SEF, het orgaan belast met de beveiliging van de Portugese grenzen, als ik iets over de voorwaarden voor het betreden van Portugal wil weten….
Deel dit bericht via:
Pasen wordt geen kerstmis
We gaan het leven weer oppakken. Hoera! En dat allemaal omdat de maatregelen ná de misser met kerst zo draconisch waren dat er nu licht aan het eind van de tunnel gloort. Voor degenen die het hadden gemist: in de kerstvakantie heeft de regering het niet aangedurfd om familiebezoek te verbieden. Het gevolg: een hausse…
Deel dit bericht via:
Lieve mama
Vandaag, 20 januari, ben je eenentachtig jaar geleden in Rotterdam geboren. Een paar maanden voordat de Duitsers Nederland binnenvielen. De oorlog heb je met je Duitse moeder in Bolnes doorgebracht, terwijl je Nederlandse vader als binnenvaartschipper is blijven varen. En nu, een mensenleven verder, geniet je van Portugal, het land dat je geadopteerd hebt en…
Deel dit bericht via:
Een kuuroord en een paleis: Luso en Buçaco
Dat was schrikken: deze week ineens dagen met rond de 10.000 positief geteste landgenoten. En gisteren nog eens 9478 erbij. Oei! Het ‘efeito Natal’ (kersteffect) is duidelijk: teveel familiebezoek en het gaat mis. De maatregelen zijn alweer strenger: dit weekend mag je je niet tussen twee gemeentes verplaatsen en je mag na 13.00 uur sowieso…
Deel dit bericht via:
Wat brengt Driekoningen, of beter, 2021?
Tot Driekoningen mochten we als kinderen elke dag Balthasar, Melchior en Caspar een klein stapje dichterbij de kribbe zetten. Daarna was het weer een jaar uit met de pret en moesten we wachten tot december voor wat de Engelsen ‘the most wonderful time of the year’ noemen. Alhoewel…ik laat mijn verzameling kerststallen gewoon het hele…
Deel dit bericht via:
A-dos-Francos is met je!
Het is toch bijna niet te bevatten dat een jongeman uit Caldas da Rainha dagenlang de roze trui in de Giro d’Italia draagt? Alleen jammer dat João Almeida uitgerekend op de dag waarop wij op pelgrimstocht naar A-dos-Francos besluiten te gaan van zijn voetstuk klettert en de koppositie verliest. A- dos-Francos is een freguesia, deelgemeente,…
Deel dit bericht via:
Desculpe, het gaat niet door…
Terwijl ik dit tik, roffelt de regen op het dak van de adega, de oude wijnschuur. Ik zit graag in deze inmiddels multifunctionele ruimte, vooral als het flink regent. Vandaag vult de adega zich ook nog eens met de klanken van een pianoconcert van Maria João Pires, een passender omlijsting bij het tikken van zo’n…
Deel dit bericht via:
Conímbriga: een stad met 10.000 Romeinen
Rondlopen door een oude Romeinse stad en de prachtige mozaïekvloeren bewonderen is echt een hoogtepunt van onze ‘vakantie in eigen land’ geweest. Ooit heb ik Grieks en Latijn gehad. Deze ‘dode’ talen zijn voor mij altijd levend gebleven. De prachtige verhalen, hun invloed op kunst en cultuur doen mij echt opveren. Ik vind het stiekem…
Deel dit bericht via:
Passadiços do Paiva: plankiertocht van 8 km
De instagramwaardige plaatjes van duizelingwekkende trappen heb ik nu al zo vaak voorbijzien komen, dat ik ze met eigen ogen wil aanschouwen. Alleen: we zijn niet de enigen die in het coronatijdperk van ‘vakantie in eigen land’ op het idee komen om de Passadiços do Paiva (Paiva Walkways/ Paiva Trailhead) te bezoeken. Alle kaartjes voor…
Deel dit bericht via:
Soito da Ruiva: authentiek leistenendorpje
Volgens mij is het bijna twee maanden geleden dat ik mijn laatste stukje heb getikt. Toen begon de vakantie. Inmiddels zijn de druiven alweer geplukt en zit de wijn in het vat. De tijd vliegt. Deze zomer zal ik niet licht vergeten. Een zomer zonder dorpsfeesten en partijen. Zelfs mijn eigen 53e verjaardag niet gevierd….
Deel dit bericht via:
Eindelijk vakantie!
Met een kat op schoot in de vroege morgenzon een nieuw bericht voor zininportugal.com op je telefoon tikken is geen goed idee. Maar ja, Maria ligt in diepe slaap en je wilt geen priemende blauwe ogen op je gericht krijgen die duidelijk maken dat je vooral stil moet zitten, want madame wil nu rustig kunnen…
Deel dit bericht via:
De min van mijn vader
Er verschijnt altijd een glimlach op mijn gezicht als ik weer eens oog in oog sta met de reusachtige min van Bordallo Pinheiro. In het centrum van het oude kuuroord Caldas da Rainha staan overal uitvergrote replica’s van figuren uit de negentiende eeuw, die keramiekkunstenaar Bordallo Pinheiro (1846-1905) ooit als miniatuurkarikatuurbeeldjes heeft ontworpen. Ook hangen…
Deel dit bericht via:
Online pastel de nata-workshop van Pastelaria Batalha uit Lissabon
Als ik erg veel zin heb in een pastel de nata (dagelijks dus!) sus ik mezelf door olijk te roepen ‘a pastel de nata a day, keeps the doctor away‘. Oké, zo’n hapje custard in deeg zal niet gezond zijn, maar voor mijn humeur doet het altijd wonderen! Zeg nou zelf: het eten van zo’n…
